telefoonverslaafd
Blog

Help, ik ben (weer) verslaafd aan mijn telefoon!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Drie jaar terug had ik genoeg van mijn telefoonverslaving. In een impulsieve bui legde ik mijn telefoon in een koektrommel, waar hij anderhalf jaar lang bleef. Maar nu ligt hij daar niet meer en gebruik ik hem evenveel als voorheen. Wat ging er mis?

Wat zou ik graag terug willen naar toen. Naar de momenten zonder telefoon. Toen ik me geen zorgen hoefde te maken om wat ik zou missen, maar genoot van het moment. De eerste weken vond ik het lastig. Het vaste ochtendritueel van alles checken, staren naar mijn telefoon terwijl ik wachtte op de bus, de muziek die ik luisterde op Spotify: het was er niet meer. Terwijl de weken voorbij gingen, merkte ik dat mijn telefoon alleen maar tijd van mij gestolen had.

Tijd over

Want wat had ik veel tijd over. Tijd om dingen van de wereld te zien, om dingen te doen die ik leuk vind en tijd om me te vervelen. Daarom wil ik zo graag terug naar toen. Maar ik weet niet of het me opnieuw gaat lukken. Ik heb al wel geprobeerd om mijn telefoon niet te gebruiken maar na een dag weer ik niet hoe snel ik mijn whatsappberichten en Instagramtijdlijn moet checken.  

Verslaafd

Ik ben dus opnieuw verslaafd. Verslaafd aan het opslurpen van irrelevante informatie, aan het liken van posts op Instagram, het plaatsen van berichten op Facebook. Aan het chatten met vrienden op WhatsApp, aan de oneindig stroom groepchats. En ik merk dat mijn verslaving weer veel tijd in beslag neemt. Ik kan een uur op internet ronddwalen zonder dat ik kan navertellen wat ik heb gezien. En het meest vervelende eraan vind ik dat ik niet kan stoppen. Dat ik zoveel informatie tot me blijf nemen, terwijl ik dit niet eens wil.

Ook vind ik het een vreselijk gezicht als een ander op zijn telefoon zit en er niet bij lijkt te zijn. In de trein bijvoorbeeld, de gehele coupé met mensen zit tegenwoordig op zijn telefoon. Niemand is in gesprek met elkaar. En ik doe net zo goed mee.

Zonder telefoon

Ik ben ook bang voor hoe het in de toekomst gaat zijn. In een interview uit 1998 werd de vraag gesteld of je je telefoon altijd meeneemt. Iedereen zei van niet, dat ze makkelijk zonder kunnen. Nu is dat wel anders. 

Dus ik ga het nu gewoon weer doen: mijn telefoon in een koektrommel stoppen en die weg zetten. Dan word ik hopelijk één van de mensen in de coupé die niet naar een schermpje kijkt, maar naar de wereld. Daar is namelijk minstens zoveel moois en interessants te zien.

Lotte verzamelt om onverklaarbare reden haar hele leven al schildpaddenbeeldjes. En boeken over de Tweede Wereldoorlog, maar die leest ze eigenlijk nooit. Droomt er al sinds haar elfde van om schrijfster te worden. Lees meer blogs van Lotte.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren