Blog

Hoe een week in Turkije mijn wereldbeeld veranderde

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemijn Groenveld
Annemijn
Groeneveld

Turkije: een land vol hoofddoekjes en Erdogan-aanhangers. Een land waar feminisme niet bestaat, homo’s worden opgepakt en het landschap uit alleen maar dorre heuvels en viersterrenhotels bestaat. Tenminste, al deze dingen dacht ik voordat ik daadwerkelijk naar Turkije ging.

Een paar weken terug was ik met school op uitwisselingsreis naar de Turkse stad Bergama, een zusterstad van Alkmaar, waar ik naar school ga. Ik verbleef er een week in een gastgezin. Op die manier kreeg ik een mooi inkijkje in het alledaagse leven. Het eerste wat me opviel was hoe normáál iedereen was. Ze aten net als ik Nutella bij het ontbijt; mijn host leerde dezelfde formules in de wiskundeles en ze shopten bij dezelfde winkelketens. Zelfs het eten zag eruit alsof het in een Turkije-special van de Allerhande stond (maar dan veel lekkerder).

Verbazing na verbazing

Mijn vooroordelen werden één voor één ontkracht. Zo moest ik bijvoorbeeld op straat goed zoeken naar vrouwen met een hoofddoek. De moeder van een vriendin van mijn host was een alleenstaande moeder én politieagente. Hoezo geen feminisme?

Het gastgezin waar ik verbleef verafschuwt Erdogan, maar was wel een groot fan van Mustafa Kemal Atatürk (de stichter van het moderne Turkije). En daar hield het niet op. Ook het idee dat homoseksualiteit illegaal is, blijkt onzin, al wordt het niet overal sociaal geaccepteerd.
Ook het landschap verbaasde me. Er was namelijk een stuk meer te zien dan alleen dorre heuvels, zoals ik verwachtte. Het ene moment reed je door heuvels en het andere moment bevond je je in een sparrenbos dat verdacht veel op Nederland lijkt.

Vooroordelen

Niet één van mijn vooroordelen bleek te kloppen. Vaak bleek zelfs het tegenovergestelde waar. Iedereen heeft bewust of onbewust verwachtingen en vooroordelen, ik ook. Daar kan je niet altijd wat aan doen. Het is ook maar net wat je van huis uit hebt geleerd. Wat je wél kan doen? Openstaan voor andere culturen en je beter verdiepen in een cultuur voordat je jouw aannames de wereld in slingert. Probeer het eens. Ze zeggen niet voor niets: ‘Een betere wereld begint bij jezelf.’

Annemijn is vijftien jaar en zit op het Murmellius Gymnasium in Alkmaar. Naast (natuurlijk) blogs schrijven, besteedt ze haar vrije tijd aan hockeyen, fotograferen en lezen. Ook heeft ze een leasepony waar ze zo vaak mogelijk naartoe gaat. Al haar hele leven is ze bezig met schrijven, vroeger gewoon voor de lol en nu voor de schoolkrant. Sommigen krijgen een adrenalinekick van bungeejumpen; zij krijgt een adrenalinekick wanneer ze met een hoofd vol inspiratie aan een artikel begint. Het proces van schrijven is als boetseren: je begint met een vormeloos geheel en kneedt het net zo lang tot het de juiste vorm heeft. Fascinerend, vindt ze dat. 'Veel plezier bij het lezen van mijn blogs!'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden