verhalen vertellen
Blog

Hoe mijn liefde voor literatuur is ontstaan

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Toen ik op de basisschool zat liep ik ooit aarzelend mijn toenmalige juf toe en gaf ik haar mijn geschreven verhaal van drie bladzijdes. Een verhaal dat zich afspeelde in vliegtuigen en vreemde landen. Terwijl ze het las, groeide mijn aarzeling en angst. De blik in haar ogen en haar woorden zal ik nooit vergeten...

Zij keek namelijk trots en zei dat ze het heel mooi vond! En dat was niet de enige keer. Ook als ik weer eens bij gym stond te stuntelen dan zei ze tegen mijn klasgenoten: 'Maar Lotte, die kan schrijven joh!'. Zo gaf ze me moed en zelfvertrouwen. Het vertrouwen dat er iets was wat ik wél kon. Door haar ben ik blijven schrijven én lezen, door haar ben ik van literatuur gaan houden. 

Middelbare school

Eenmaal op de middelbare school kwam ik tijdens mijn eerste jaren van het vmbo nóg een bijzondere lerares tegen. Weer eentje die mij inspireerde om te blijven schrijven. Tijdens (de helaas weinige) fictie die ik had op het vmbo moesten wij van een gedicht een verhaal maken. Een leuke opdracht, vond ik toen al. Al snel vond ik een gedicht en schreef daar een kort verhaal over. Ook deze leverde ik vol aarzeling in bij mijn docente, want geloof me, er is weinig meer spannend dan je werk aan iemand laten lezen. En ook zij zei woorden die ik niet snel zal vergeten. Ze vond het zelfs zo mooi dat ze het wilde gebruiken voor een dansvoorstelling. Nu wil ik niet doen alsof iedereen maar enthousiast op mijn schrijfwerk reageerde, maar wel wat het met mij deed. Het liet me namelijk groeien, het zorgde ervoor dat ik meer ging schrijven en lezen. Ik wilde er nog liever schrijfster door worden.

Literatuur lessen

De jaren vorderde en met een hoofd vol chaos doorliep ik mijn puberteit. Mijn rust vond ik meestal in literatuur. Bij de weinige lessen die over literatuur gingen bloeide ik op en wilde ik meer. Vooral mijn mondeling voor Nederlands vond ik fantastisch: een half uur praten over mijn favoriete boeken met mijn favoriete leraar: wie wil dat nou niet, dacht ik. Door het ontbreken van een verplichte leeslijsten kreeg ik de kans om boeken zoals Het leven van een dag van A.F.Th. van der Heijden, De onzichtbare jongen van J. Bernlef en De joodse messias van Arnon Grunberg te bespreken. Geweldig vond ik dat!

Anderhalf jaar geleden besloot ik zelf de opleiding leraar Nederlands te gaan volgen. Dit kwam deels door de inspirerende leraren die ik heb gehad en hun liefde voor literatuur die ze aan mij hadden door gegeven. Deze leraren gaven mij vertrouwen in mijzelf, en als toekomstige leraar Nederlands zie ik dat dan ook als een van mijn belangrijke taken. Wanneer ik eenmaal voor de klas sta zal ik leerlingen dan ook flink aan gaan moedigen om te schrijven en te lezen. En hopelijk kan ik mijn leerlingen dan net zo inspireren als mijn leraren dat vroeger bij mij deden!

Lotte verzamelt om onverklaarbare reden haar hele leven al schildpaddenbeeldjes. En boeken over de Tweede Wereldoorlog, maar die leest ze eigenlijk nooit. Droomt er al sinds haar elfde van om schrijfster te worden. Lees meer blogs van Lotte.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren