studiekeuze wanneer beginnen
Blog

Hoor jij bij studiekeuzekamp A of B?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Sanne
van der Sterren

Op verjaardagen vraagt familie ernaar, op school hameren leraren er op altijd op: je vervolgopleiding. Een belangrijke keuze, dat vindt iedereen. Maar wannéér je die keuze moet maken? Zo vroeg mogelijk of juist ver in je examenjaar? Daar zijn de meningen over verdeeld.

Kamp A: wacht nog maar 

​'Denk er nog niet te veel over na, anders ga je je fixeren.' Ik hoor het mijn lerares Engels nóg zeggen. Zij hoort overduidelijk bij kamp 'het-komt-nog-wel'. Ze is er vol van overtuigd dat zo lang mogelijk wachten met je studiekeuzeoriëntatie de beste keuze is, want je weet maar nooit: misschien veranderen je interesses wel en dan weet je niet wat je moet doen en d-.. PANIEK!

Toen mijn lerares onze klas aanraadde om nog maar even te wachten met die studiekeuze, vond ik het wel prima. Ik had en heb nog steeds geen flauw idee.

Kamp B: begin zo vroeg mogelijk

Maar dan is er nog een ander kamp: het 'je-moet-meteen-beginnen-met-nadenken-anders-weet-je-het-straks-niet'-kamp. Daarin zit onder andere een goede vriendin van me. Hoewel ze nog niet alles al gepland heeft, is ze al een tijd bezig met haar vervolgopleiding. Ze gaat naar open dagen en informatieavonden, praat erover met mensen, enzovoorts. 

Zij is, net als de rest van dit kamp, gedreven door een ander soort 'paniek'. Want als je niet op tijd over je studiekeuze nadenkt dan weet je niet wat je moet doen en dan kies je misschien de verkeerde opleiding en d-.. PANIEK! Nu moet ik wel zeggen dat er veel variatie in dit kamp zit, en ook hier genoeg scholieren het oriënteren op een rustig tempo aanpakken.

​Ik heb geen flauw idee

Zoals ik al zei: ik heb geen flauw idee wat ik moet doen met mijn vervolgopleiding. En daar ligt misschien het risico van het 'het-komt-nog-wel'-kamp, want uiteindelijk zal ik toch een knoop moeten doorhakken. Ik heb nog een dikke twee jaar de tijd, maar als ik naar die mensen kijk die hun toekomst blijkbaar al helemaal gepland hebben, verlang ik soms naar de zekerheid van kamp ‘je-moet-meteen-beginnen-met-erover-nadenken-anders-weet-je-het-straks-niet'.

Maar dan bedenk ik me dat dit kamp totaal niet bij me past. Tot nu toe heb ik bij alle grote keuzes in mijn leven (op één na) precies gedaan wat ik twee jaar vantevoren nog had gezworen om dat niet te doen. Dus dan nog maar even wachten, want dat past nou eenmaal bij mij.

Kies het kamp dat bij je past

Dat is ook het enige advies wat ik iemand kan geven (al heb ik hier overduidelijk weinig verstand van): Kijk wat bij je past, dan komt het wel goed. Mocht het echt niet lukken dan kun je natuurlijk altijd hulp zoeken. Alleen misschien dan niet van een vijftienjarig meisje.

Meer blogs lezen van Sanne (15)? Laatst schreef ze ook Als cultuurvakken mensen waren, dan.... en Leraar blijft na(?).  

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren