Blog

Ik ben een tiran in taggen

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
niek
Niek
de Bruijn

'@B is nu je b*tch', '@S moet KFC voor je kopen' en 'Tag iemand die wel drie hamburgers op kan'. Op Facebook komen de gaarste plaatjes voorbij, waar ik vaak mijn vrienden in tag of waar ik zelf in getagd word. Maar die afbeeldingen zijn vaak enorm beschamend of de teksten extreem raar. Ik kan er vaak genoeg om lachen, maar gaat het niet te ver?

Wanneer ik weer urenlang door mijn tijdlijn scroll langs talloze berichten zie ik filmpjes en plaatjes langskomen die ik ontzettend grappig vind of mij aan iemand doen denken. Snel ram ik op het @-teken, typ ik diegenes naam en klik ik op enter. Zonder enig nadenken. Maar is het wel verstandig om vrienden overal in te taggen?

De rapen zijn gaar
Niet alleen de getagde, ook zijn of haar vrienden kunnen zien dat diegene is getagd. En dat levert soms genânte situaties op. Ik tagde onlangs een vriendin in een alocholgerelateerd plaatje, terwijl zij officieel nog onder de NIX18-norm valt. Panisch kwam ze naar me toe, smekend - of eerder bevelend - dat ik de reactie moest verwijderen.

Ik vroeg me af of het nu echt zo erg was, waarop ze antwoordde dat al haar vrienden (en familieleden) die reactie zou kunnen zien. En dan zijn naast die plaatjes óók de rapen gaar. Oeps! Met taggen moet je dus wel denken aan iemands privacy.

We all have that one friend
Ook is het best irritant om steeds in dezelfde soort afbeeldingen te worden getagd, zoals ‘Tag degene die wel 3 hamburgers op kan!’, ‘We all have that one friend who does this when he's drunk’ en ‘Tag iemand die haar zou zoenen!’. Want ben je dan echt zo'n veelvraat, dronkelap of Quasimodo als dat plaatje doet beweren?

Natuurlijk is het als grap bedoeld, weet ik als ervaringsdeskundige, toch kan het kwetsend of vervelend overkomen. Inmiddels ben ik erachter gekomen dat mijn vrienden die tags niet altijd kunnen waarderen.

Not done
Soms lachen ze er als een boer met kiespijn om, maar vaak genoeg krijg ik te horen dat ik nu écht moet stoppen met taggen. Wanneer gaat het dan te ver? 

Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen grenzen waar je niet overheen moet gaan, maar na enige tijd heb ik wel begrepen dat alcoholgerelateerde en seksistische afbeeldingen echt not done zijn om iemand in te taggen. Waarom ik het dan af en toe toch blijf doen? Puur om mensen uit de tent te lokken.

Schamele vind-ik-leuk
Door dat eindeloze gescroll op Zuckerbergs platform vraag ik me toch stiekem af waar dat taggen nu eigenlijk goed voor is. Meer dan een schamele like of ‘HAHAHAHAHA’ – in capslock, welteverstaan – komt er meestal niet uit.

Toch blijf ik van mening dat ik vrij ben om mijn vrienden, die inmiddels helemaal gek worden van al die plaatjes en filmpjes, te mogen taggen. De enige manier om dit probleem te stoppen, is als mijn vrienden MIJ gaan taggen. Wie weet zie ik dan in hoe irritant het daadwerkelijk is.

Meer blogs lezen van Niek (18)? Laatst schreef hij ook al Computercapriolen en Ongemakkelijke ontmoetingen.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren