Blog

Kinderliedjes oefenen op je zestiende

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Ik had enige twijfel toen ik op mijn dertiende richting mijn eerste gitaarles fietste. 'Ben ik niet te oud?', was een vraag die door mijn hoofd zweefde. Eenmaal aangekomen voelde ik me ook zo. Ik moest met kinderachtige liedjes beginnen terwijl ik uiteraard het liefst met een solo van Greenday wilde starten. Maar dat kon ik niet, ik wist niet eens hoe ik een gitaar moest vasthouden. 

Dertien jaar lang had ik zonder enig succes instrumenten bespeeld, het was niet echt iets voor mij. Muziek betekende voor mij juist vol bewondering naar anderen mensen kijken. En hoopvol 'ik zou dat ook wel willen' denken, maar er zelf niet aan beginnen. Toch waagde ik een poging.

Old MacDonald had a farm als debuut

Muziek is iets wat mensen verbindt. Wat kan leiden tot een mooie vriendschap of simpelweg tot een gezellige sfeer. Iets wat je gelukkig maakt als je na jaren les en talloze keren oefenen eindelijk het liedje Old MacDonald had a farm kunt spelen. De meeste kinderen zijn rond de elf als ze dat geluksgevoel ervaren, ik was zestien. Soms schaam ik me voor mijn slechte amateurgitaarspel. Maar waarom zou ik, ik heb er toch plezier in?

Kinderen gaan sneller op gitaarles dan jongeren en ouderen. Iets wat logisch is aangezien kinderen vaak een beetje door hun ouders worden gedwongen, zich vervelen of wellicht een (on)ontdekt muzikaal talent hebben. Maar wat houdt de oudere generatie tegen om op muziekles te gaan? De angst om niet goed genoeg te worden bevonden?

Niet iedereen is een Ed Sheeran 

Soms vergeten we de essentie van het muziek maken: het plezier hebben. Tegenwoordig wordt er overal een strijd om gestreden om de beste te zijn en muziek is juist iets moois waarbij dit niet hoeft. Maar toch gebeurt het. Toch voel ik mij een amateur, iemand die blijft haken bij de kinderliedjes, als het meisje in de les vóór mij het liedje I See Fire vlekkeloos kan spelen.

Leeftijd en niveau wordt vaak groter gemaakt dan dat het is. Niet iedereen is vanaf jongs af aan zo gestimuleerd om op muziekles te gaan, niet ieders moeder is dirigent (thanks mam) en niet iedereen is een Ed Sheeran.

Een poging wagen

Ik vind het erg bijzonder als (een ouder) iemand besluit om op muziekles te gaan. En niet omdat dit bijzonder hoort te zijn, maar omdat diegene stopt met alleen maar hoopvol denken en een poging waagt. En misschien ben je wel beter dan je ooit had durven dromen.

Meer blogs lezen van Lotte Rolleman (17)? Laatst schreef ze ook De vraag waar niemand 'ja' op antwoordde en De sociale (leerlingen)piramide.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren