Blog

Lief dagboek...

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Sanne
van der Sterren

Als jij serieus een dagboek kan bijhouden: applaus vanuit het diepste van mijn hart. Ik heb respect voor je. Want als ik een dagboek probeer bij te houden, gaat het ongeveer zo...

Het begint met een of ander persoon die tegen mij zegt 'Oh je moet dingen echt opschrijven! Dat is leuk om later terug te lezen!' Wat deze mensen zich niet lijken te beseffen is dat elke dag opschrijven wat je die dag hebt gedaan niet alleen veel moeite is, maar ook verschrikkelijk saai. Waarom zou ik kramp in mijn handen willen van het schrijven om de meest cringy gedachten terug te lezen? Het ergste is dat ik dit zelf niet eens door heb. Nee hoor, ik huppel blij naar de Hema en koop een notitieboek.

'Honeymoon phase'

Je kent waarschijnlijk de honeymoon phase bij telefoons, laptops en relaties wel. Voor degenen die de naam niet kennen: het is het begin van een relatie waar je helemaal hoteldebotel-hiep-hoera-blij bent en alles geweldig is. Dat heb ik ook met mijn dagboek: in het begin schrijf ik alles op. Elke dag en tot in het meeste kleine detail. Gedachtes, gebeurtenissen, roddels, letterlijk alles. ...en dat duurt dan ongeveer een dag of vijf. Dan is de  liefde alweer over. Ik vergeet het één keer. En dan is gewoon een dagje tussendoor vergeten niet zo erg. Toch? Nou, meestal wordt deze ene dag vervolgd door nog een. En nog een. En nog een, en dan nog een en dan...is het einde zoek.

Wedergeboorte

Dan vind ik een stoffig dagboek op mijn bureau. Oh ja, die bestond ook nog. Misschien schrijf ik dan weer een klein stukje. Uiteindelijk schrijf ik dan maar meteen een samenvatting van de afgelopen maanden. Waardoor ik weer kramp in mijn hand krijg. Ik besluit dat ik morgen verder schrijf. Maar of dat gaat gebeuren? Oké, misschien schrijf ik er morgen nog in. En anders vast de dag erna. Soms houd ik het zelfs nog een hele week vol! Dit gebeurt weer een paar keer maar uiteindelijk vergeet ik dat het boekje onderin mijn bureaula bestaat.

Drie keer raden wat er na vandaag gaat gebeuren…

Ik vind mijn oude dagboek, en maak de slechte beslissing om het te gaan lezen. Na een goed kwartiertje cringen, grinnik ik een beetje terwijl ik het dagboek sluit. Misschien moet ik weer een dagboek gaan bijhouden, want dit teruglezen was toch wel leuk. Maar niet in hetzelfde boek, nee, de laatste keer schrijven in deze is al zo lang geleden. Laat ik een nieuw dagboek kopen! Deze keer ga ik het echt bijhouden...

Sanne is een grote Engeland-fan (15) die historische gebouwen en verhalen geweldig vindt, maar tijdens haar les geschiedenis wel in slaap kan vallen. 'Toch maar goed dat ik de bètavakken heb gekozen.' Wil het allerliefst later schrijfster worden. Maar medisch onderzoeker lijkt haar ook wel wat. Lees meer blogs van Sanne.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren