Blog

Liever terug naar de tandenfee

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Met mijn handen klop ik zachtjes onder de tafel. ‘Hoor je dat?’, schreeuw ik naar mijn zus. Opgewonden springt ze van haar stoel: ‘Sinterklaas!’ We zijn allebei niet in bedwang te houden. Onze ouders lachen: 'Kom, laten we de cadeautjes uitpakken.’ We zijn inmiddels zeventien jaar, maar wie is er nou te oud voor Sinterklaas?

Als kind loop je zorgeloos door het leven, je grootste angst is ‘mama’ kwijtraken in een supermarkt. Ik wilde vroeger graag groeien, in lengte en wijsheid. Maar ben je dan daadwerkelijk gelukkiger?

5 jaar
Ik sta met mijn mond vol tanden, hoewel er een paar ontbreken. Die melktanden heb ik braaf onder mijn kussen gelegd. Toen ik vanochtend wakker werd, waren ze weg. Er lag een euro voor in de plaats. ‘Dank u wel’, tandenfee.

7 jaar
‘Maar wist je dat niet?, vraagt mijn moeder met een verbaasde lach. ‘Sinterklaas bestaat niet!’ Ik had nog nooit zo’n grote leugen gehoord. Toegegeven, het was ook te mooi, een man van 1735 jaar die aan elk kind cadeautjes geeft. Zelfs mee terug in de zak lijkt me geweldig, heerlijk met Sinterklaas een jaar naar Spanje. 

Net zoals elk kind geloofde ik in Sinterklaas. En in de tandenfee, die net zoals Sinterklaas een verzinsel blijkt te zijn. Het was allemaal een leugen. Maar wees eerlijk, wel een mooie leugen.

14 jaar
Ik vind de oorlog erg interessant. Zo interessant dat mijn moeder mij verbiedt er nog boeken over te kopen: ik heb er al te veel en mijn zakgeld gaat er langzamerhand aan op. Gelukkig ontdek ik de kringloopwinkel, waar je vijftien tweedehands boeken voor de prijs van een kunt halen, en kan ik mijn fascinatie voor de oorlog op die manier voorzetten.

Ik kan niet bevatten hoe mensen zoveel kunnen vernielen en anderen zoveel pijn kunnen doen. Ik vind dat ik die boeken moét lezen, omdat ik zo een stukje van hun slechte leven kan pakken. Maar wat ik mij niet realiseer, is dat hun leven hetzelfde blijft en ik het mijne alleen maar onnodig negatiever maak.

17 jaar
Ik leer steeds meer dingen en ontdek meer waarheden, maar wijk vaak af van wat het belangrijkste is: simpelweg gelukkig zijn. Soms is een leugentje voor eigen bestwil zo erg nog niet. Samen met mijn ouders en mijn zus zit ik aan de eettafel. ‘Alles weten maakt niet gelukkiger’, zegt mijn moeder wijs. ‘En jij als tandenfee en Sinterklaas weet dat als geen ander’, fluister ik.

Meer blogs lezen van Lotte Rolleman (17)? Laatst schreef ze ook al Doe eens gek, kijk geen boekverfilming en De scootermeisjes van tegenwoordig

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren