eerste blog laura
Blog

Mijn grote vijand: een vieze toiletpot

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Simons
Laura
Simons

Daar sta ik dan. De eerste paar dagen lukte het me nog om eraan te ontkomen, maar dit keer is het een verloren zaak: ik kan geen uitweg meer bedenken. Alles is me zó duidelijk uitgelegd, nu moet ik het verdorie ook maar eens alleen doen. Ik haal diep adem en loop op mijn grote vijand af: een vieze wc-pot, wachtend op haar laagje schoonmaakmiddel. En ik ben alleen maar gewapend met een doekje. 

Angst voor viezigheid

Thuis de wc-pot schoonmaken doe ik eigenlijk nooit (sorry mam...), dus getraind ben ik niet. Maar toch werd het me op de eerste werkdag van mijn bijbaantje haarfijn uitgelegd en gedemonstreerd - tot mijn afgrijzen overigens. Ik ben niet zo dapper op dat gebied. Zelfs als er vroeger een baby op mijn schoot werd geplant en de mensen om mij heen kreten slaakten als ‘Kijk nu wat een schatje!’, was ik intussen aan het bidden dat er geen bruine vlek op mijn broek zou ontstaan door de vieze, warme en vooral stinkende luier. Echt, voor mij was er toch altijd een onderliggend gevoel van opluchting wanneer de kleine weer van me werd weggedragen. Hoera, mijn broek is nog schoon!

De overwinning

Nu sta ik dus in een benarde situatie, een tweestrijd bijna. Aan de ene kant staat mijn grote vijand de wc-pot, aan de andere kant mijn leuke werk... Ik kies toch maar voor de baan en ik nader de wc-pot met de roze spuitfles in de ene hand, vol van een substantie met hopelijk veel ontsmettende alcohol, en met mijn doekje in de andere. Ik richt. Ik spuit. Ik veeg. En de wc glimt weer zoals nooit tevoren. Ik grijns als ik het hokje uit kom. Wat er nog gebeurt, deze overwinning heb ik in mijn zak. Ja mam, het is echt waar, je dochter Laura heeft haar grote vijand verslagen! ‘Of ik dat thuis ook even wil doen’, zegt ze dan.

Laura (17) is gek op muziek, luisteren én maken, en je zal haar dan ook altijd zingend/neuriënd/fluitend aantreffen. Daarnaast doet ze nog aan korfbal en leest ze graag alles wat los en vast zit. Later hoopt ze een baan te vinden in het onderwijs, want dat vindt ze super interessant! Maar het allerleukste? ‘Dat kies ik toch voor toneel!’ Het liefst in een zelfgeschreven stuk ook nog.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren