Blog

Mijn schijtstrijd

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
blogger lucas
Lucas
Versteeg

Samen met mijn hond Chef loop ik richting de dijk. Ik loop op de stoep en word min of meer meegesleurd door Chef. Terwijl ik oplet of er geen fietsers aan komen, gebeurt het: ik stap in een grote hondendrol. 

De drol lag midden op de stoep. Ik sleep mijn schoen langs het gras in de hoop alles eraf te vegen. Tevergeefs, eenmaal thuis gekomen heb ik die schoen officieel verbannen. Na deze gebeurtenis ontstaat er een schijtstrijd tussen Chef en mij, en de Hazewindhond-vrouw.

Betrapt
Een paar dagen later gebeurt er nog iets opmerkelijks. Ik loop ’s ochtends half slapend met Chef naar het grasveldje bij de flats (waar ook het ik-stap-in-de-poep-drama gebeurde). Terwijl mijn keurig opgevoede (of zoiets) Chef op een eend loert, hoor ik wat gesmoes achter me.

Ik kijk naar achteren en ben getuige van het volgende: de Hazewindhond-vrouw staart dromerig naar het slootje aan de overkant, terwijl een van haar vier hazewindhonden een grote drol midden op de stoep draait. De Hazewindhond-vrouw kijkt naar de drol. Daarna kijkt ze schichtig om zich heen en loopt ze stiekem verder met haar honden. ZE RUIMT HET NIET OP! Midden op de stoep.

Ik kijk verbaasd naar Chef, een verbaasde blik terug verwachtend, maar Chef is enthousiast gras aan het happen.

Snerpstem
De volgende dag ben ik alweer vroeg op de been om een rondje met Chef te lopen. Terwijl Chef zijn behoefte doet op de dijk en ik er gewapend met een opruimzakje naast sta, komt de Hazewindhond-vrouw ineens dichterbij.

Met samengeknepen ogen kijkt ze me aan en zegt ze snerpend: ‘Ruim je dat wel op?’. Ik wil reageren, maar ze is al weg. Waarschijnlijk op weg naar de stoep, waar haar honden weer aan het werk kunnen.

De confrontatie
Vier dagen later, op een zonnige zondagmiddag, besluit ik een eind te lopen. Ik heb een opruimzakje in mijn broekzak en zie de Hazewindhond-vrouw in de verte lopen. Stilletjes sluipen Chef en ik op haar af.

Als we ongeveer vijf meter van haar verwijderd zijn, haal ik het opruimzakje uit mijn zak en zwaai ik het overdreven voor mijn gezicht. ‘Ik ruim jouw poep wél op, hè Chef?’, zeg ik nadrukkelijk tegen mijn hond. Daarna passeer ik de vrouw (en geef ik een van haar hazewindhonden bijna een schop).

Ze kijkt me zuur aan. Ik loop snel de dijk op. 

Betrapt 2.0
Als ik Chef weer een keer uitlaat, ben ik getuige van het volgende voorval. De Hazewindhond-vrouw loopt met haar honden op de dijk en zo’n vier meter achter hen, ligt een spoor van drollen op het fietspad. ‘Chef, dit gaat te ver.’ Chef knikt.

Ik keer om, in plaats van naar de dijk ga ik naar het huis van de Hazewindhond-vrouw. ‘Zo Chef, nu is het aan jou.’ Chef draait een grote drol. Precies voor haar deur. Deze wraak zal stinken. MUHAHAHA.

Meer blogs lezen van Lucas (16)? Klik hier voor zijn archief.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren