roze een meisjeskleur
Blog

Is roze eigenlijk wel een meisjeskleur?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemijn Groenveld
Annemijn
Groeneveld

Wordt er een jongetje geboren, dan eten we blauwe muisjes. Is het een meisje dan serveren we roze. Nooit heb ik me afgevraagd waarom, totdat er tijdens een les Nederlands discussie ontstond over genderneutraal opvoeden. Hierdoor vroeg ik me af waarom ik, net zoals veel anderen in de Westerse wereld, roze associeer met vrouwelijkheid?

Het blijkt dat de kleurverdeling van roze en blauw cultureel bepaald en tijdsafhankelijk is. Wist je bijvoorbeeld dat jongens in de 19e eeuw roze linten en versieringen droegen als voorloper van het rode uniform dat ze later zouden dragen. Uit een artikel van 1918 zou blijken dat roze werd gezien als een sterke kleur en daarom typisch mannelijke zou zijn. Blauw werd juist geassocieerd met de Maagd Maria en was dus vrouwelijk. Tenminste, dat las ik op de site van WRM Magazine.

De jurk van Mamie

Het proces van genderspecifieke kleuren verliep langzaam en geleidelijk. Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam er een scheiding tussen blauw en roze, maar tot ongeveer 1980 was dit nog niet zo’n vastomlijnde ‘regel’ zoals het nu is. Waar precies de oorsprong ligt van roze als meisjeskleur, is moeilijk te duiden. Sommigen beweren dat de roze jurk uit 1953 van presidentsvrouw Mamie Eisenhower, die ze tijdens haar inauguratie van haar man droeg, en haar voorkeur voor roze invloed hadden. Die voorkeur voor roze was waarschijnlijk een reactie op de 'saaie' kleding die vrouwen droegen in fabrieken tijdens de oorlog. Ook nu zijn er talloze artikels te vinden die beweren dat Hillary Clinton roze draagt om haar meisjesachtige kant naar voren te brengen. Het is echter moeilijk te zeggen wat daadwerkelijk de doorslag gaf voor kleurenverdeling.

De jaren tachtig

Toen in de jaren '80 het mogelijk werd om het geslacht van de baby nog voor de geboorte te weten, verlangden aanstaande ouders ernaar een genderspecifieke garderobe voor hun kindje te kunnen aanschaffen. Hoe dat precies blauw en roze werden, is mij niet geheel duidelijk. Wat me vooral opvalt is dat kledingmerken handig in hebben gespeeld op de behoefen van toen en begonnen met de verkoop van jongens- en meisjeskleertjes. Bijkomend voordeel voor de producenten was dat ouders voor een tweede kind met een ander geslacht een geheel nieuwe garderobe aan wilden schaffen. De kleuren komen dus deels voor uit marketingstrategiën. Tja, slim vind ik het wel.

Houden meisjes meer van roze?

Ligt het niet veel simpeler? Vinden jongens niet gewoon blauw mooier en worden meisjes niet gewoon blijer van roze spullen? Uit een onderzoek uit 2007 blijkt dat beiden een voorkeur hebben voor blauw ten opzichte van andere kleuren van de regenboog. Jongens neigen iets meer naar de blauw, -groenachtige tinten. Kleuren blauw met roodtinten zoals paars en lila spreken meisjes meer aan. Maar dit kan toch zeker geen doorslaggevend bewijs genoemd worden. Zelf val ik buiten de statistieken: ik vind paars namelijk de lelijkste kleur op aarde en mijn lievelingskleur is groenblauw!

Persoonlijk denk ik dat de hele roze-blauwverdeling tijdelijk is. Deels door wat de geschiedenis ons vertelt: tweehonderd jaar geleden was roze een jongenskleur en deels omdat er steeds meer aandacht komt voor genderneutraliteit. Tegenwoordig zie je steeds meer mannen met een stoere roze trui en vrouwen zijn eigenlijk nooit gestopt met blauw dragen. Misschien leest over honderd jaar wel iemand deze blog en denkt verwonderd: ‘Was roze een méisjeskleur?’. Ik zou er niet gek van staan te kijken!

Annemijn is 16 jaar en zit op het Murmellius Gymnasium in Alkmaar. Naast (natuurlijk) blogs schrijven, besteedt ze haar vrije tijd aan hockeyen, fotograferen en lezen. Ook heeft ze een leasepony waar ze zo vaak mogelijk naartoe gaat. Al haar hele leven is ze bezig met schrijven, vroeger gewoon voor de lol en nu voor de schoolkrant.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden