Blog

Vandaag blijf ik thuis

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Simons
Laura
Simons

Iedereen op school draagt een dikke trui en heeft zakdoekjes en keelsnoepjes bij zich. Overal hoor je gehoest en gesnotter. Ook mijn neus druipt, mijn ogen jeuken en mijn keel brandt. Raad eens? De griep heerst weer. En toch meldt niemand zich ziek.

Waarom niet? Mijn antwoord is altijd weer hetzelfde: ‘Daar heb ik op dit moment helemaal geen tijd voor!’ Om me thuis te houden, is meer nodig dan een verkoudheid.

Nooit rust

Als ik nu thuis blijf mis ik namelijk de laatste lessen voor mijn tentamens. En daarmee ook een heleboel oefententamens. En daarna zijn de tentamens zelf al. Dan de besprekingen, wellicht herkansingen en… dan begint weer een nieuwe periode met nieuwe, ingewikkelde stof! Het lijkt wel of je nooit rust krijgt. 

Niks kunnen missen

Mensen die zich binnen no-time weer beter zouden voelen als ze even een weekje thuisblijven van school of werk, vroeg onder de wol gaan en voldoende keelsnoepjes, soep en thee binnen krijgen, rollen nu dus toch hun bed uit omdat ze ‘niks kunnen missen’. En ziek zijn in het weekend komt ook nooit goed uit, want dat zit altijd vol met wedstrijden, feestjes en heel veel huiswerk. Ik denk dat heel veel mensen tegen dit probleem aanlopen en toch doet niemand er iets aan. En dat is niet alleen slecht voor je gezondheid, want zo blijf je nog veel langer met je snotneus rondlopen, ook is het slecht voor de rest van de school. Komt één persoon met een snotneus aan, heeft de week daarna de hele klas er last van! 

Goed ziek zijn

Laten we met z’n allen proberen om op tijd rust te nemen en goed uit te zieken wanneer we ons slecht voelen. Dus een keer echt 'goed' ziek zijn, dan wordt een boel leed voorkomen. Dat je veel dingen zult missen, blijft natuurlijk een nadeel. Maar als je je klasgenoten gauw appt voor de aantekeningen en je je leraar lief vraagt of je de toets mag inhalen, dan blijkt er ineens toch een heleboel mogelijk. 

Vandaag blijf ik dus lekker thuis. Ik hoop wel dat ik me morgen beter voel want dan moet ik bij iemand oppassen...

Laura (18) is gek op muziek, luisteren én maken, en je zal haar dan ook altijd zingend/neuriënd/fluitend aantreffen. Daarnaast doet ze aan korfbal en leest ze graag alles wat los en vast zit. Later hoopt ze een baan te vinden in het onderwijs, want dat vindt ze super interessant! Maar het allerleukste? ‘Dan kies ik toch voor toneel!’ Het liefst in een zelfgeschreven stuk ook nog.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren