Blog

Vier handen aan het stuur

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Schouten
Laura
Schouten

Schandalig! Onrechtvaardig! Leeftijdsdiscriminatie! Dat vind ik van die ondoordachte je-mag-pas-in-je-eentje-autorijden-als-je-achttien-bent-regel. Deze regel, die waarschijnlijk beter bekend staat als 2toDrive, veroorzaakt niets anders dan een hoop ellende en onhandigheid. 

Het begint al bij de naam. Ik vind het gewoon stom als mensen het 'trendy' vinden om een cijfer te gebruiken in plaats van woorden. Dat is niet cool. Dat is gewoon stom. Daarnaast begrijp ik niet dat iemand van zeventien die net slaagt voor z'n rijexamen, anders is dan iemand van achttien. En dat vind ik niet alleen omdat ik al sinds vorige zomer mijn rijbewijs heb en alleen nog maar met papa en mama mag rondrijden.

Iedereen legt hetzelfde examen af en iedereen heeft praktisch nul ervaring met zelfstandig rijden, maar als je achttien bent mag je wel meteen in je eentje de weg op? Raar. Althans, zo dacht ik er tot voor kort over.

Oeps, file
Toegegeven, er zijn een paar uitzonderingen. Neem nou de playlist die ik - vanwege mijn liefde voor muziek - voor elke rit opnieuw samenstel. Tijdens het rijden kan ik dan lekker meezingen en dansen. Niet erg veilig, natuurlijk, maar wel heel leuk. Laatst bijvoorbeeld reden mijn moeder en ik naar Amsterdam en toen ik al een poosje in ongeveer hetzelfde tempo op de snelweg reed, leek het me een geschikt moment om de muziek wat harder te zetten.

Maar terwijl ik me voorbereidde om luidkeels met het refrein mee te schreeuwen, riep mijn moeder ineens hard: 'Kijk uit!' Wat bleek? Iedereen om me heen had blijkbaar al door dat we een file naderden. En ik niet. Gelukkig zat mama naast me. 

Aanwijzingen negeren
Soms kunnen meerijdende begeleiders ook een flink obstakel zijn. M'n ouders zijn namelijk superbehulpzaam als het op 'coachen' aankomt. Bijvoorbeeld doordat de één zegt dat ik naar rechts moet, terwijl de ander zeker weet dat ik links af moet slaan, leer ik om zelf snel beslissingen te nemen. En door alle aanwijzingen die tijdens het parkeren uit alle hoeken van de auto komen, leer ik om me compleet op de spiegels te concentreren, zonder afgeleid te raken. Hm, misschien is er toch beter over die regel nagedacht dan ik dacht. 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren