Blog

Waarom Google Maps mijn beste vriend is

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemijn Groenveld
Annemijn
Groeneveld

Google Maps is mijn beste vriend. Op dit moment begeef ik me ergens in de bossen van Zweden. Ik heb geen idee waar, maar dat is waar ik dus mijn beste vriend voor heb. Onze avonturen samen zijn ontelbaar. Van hardlooprondjes in de buurt tot roadtrips in Griekenland.

Hoe anders was het in het pre-Maps tijdperk. Ik kan talloze verhalen vertellen over hoe mijn moeder, na urenlange voorbereiding met kaarten, alsnog uitkwam op een onverharde dijk ergens in de buurt van een dorp met een naam als Surhuisterveen of Eewijcksluis. In paniek belde ze dan mijn vader, die de nobele taak had om haar via de telefoon vanuit de middle of nowhere terug naar huis te loodsen.

Richtingsgevoel

Voor mijn vader is het een ander verhaal. Met één blik op de kaart navigeert hij naar de meest afgelegen plekken. Het is alsof er bij zijn geboorte een kaart op zijn hersenschors geprint is. Helaas is hij vergeten dat gen door te geven en heb ik het richtingsgevoel van mijn moeder geërfd. Zelfs in mijn eigen stad kan ik de ene straat niet van de andere onderscheiden.

Foto's in 3D

Maar voor mij en al die anderen zonder richtingsgevoel is er redding: Google Maps in combinatie met vrijwel onbeperkt internet. Halleluja! Maps heeft me hier in Zweden over paadjes geleid waarvan ik zeker weet dat zelfs de lokale bewoners ze niet kennen. Met één tik op mijn scherm vertelt mijn telefoon waar de dichtsbijzijnde supermarkt is (de Coop, op 8,3 km afstand en beoordeeld met vier sterren) of wat de beste tijd is om het plaatselijke lucifermuseum te bezoeken (12.00 uur en een gemiddeld bezoek duurt twee uur). En dat alles inclusief foto's, soms zelfs in 3D. Erg handig voor een rasverdwaler als ik.

Onafhankelijk?

Mijn vader zou zeggen: ‘Richtingsgevoel moet je onderhouden. Je wordt zo afhankelijk van dat mobieltje!’ En dat is helemaal waar, maar zónder mijn smartphone ben ik afhankelijk van anderen die wel in het bezit zijn van een fatsoenlijk innerlijk kompas. Bovendien: wat is er erg aan afhankelijk zijn van een telefoon? Ik heb standaard een powerbank in mijn tas zitten en deze vakantie hebben we zelfs een extra telefoon mee. Dus mocht mijn batterij leegraken of mijn eigen telefoon het begeven, dan nog heb ik toegang tot Maps. En, zoals een goede vriend betaamt, staat hij altijd voor me klaar. Lang leve Google Maps.

Annemijn is 15 jaar en zit op het Murmellius Gymnasium in Alkmaar. Naast (natuurlijk) blogs schrijven, besteedt ze haar vrije tijd aan hockeyen, fotograferen en lezen. Ook heeft ze een leasepony waar ze zo vaak mogelijk naartoe gaat. Al haar hele leven is ze bezig met schrijven, vroeger gewoon voor de lol en nu voor de schoolkrant.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden