schoolstress fotograaf
Blog

Waarom ik ieder jaar weer schoolfoto-stress heb

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Simons
Laura
Simons

Ieder jaar worden er op school weer schoolfoto’s gemaakt, en ieder jaar bezorgt dat menig leerling en leraar een hele hoop stress... 

Het moment dat je op school komt, voel je al dat er iets in de lucht hangt. Je kunt het zien aan de meisjes met kilo’s make-up op hun gezicht en aan de jongens met liters gel in hun haar. En anders merk je het wel aan de overvolle wc’s, waar iedereen een soort gevecht houdt om nog héél even een glimp van zichzelf op te vangen in de spiegel.

Letterlijk alles wordt uit de kast gehaald (want ook op kleding wordt gelet!) om er goed uit te zien tijdens die twee levensbelangrijke seconden die je doorbrengt voor de camera van de schoolfotograaf.

Formaatje Nachtwacht

Dit keer was het voor mij helaas nog eens extra spannend. Ik zit namelijk in mijn examenjaar en in dat jaar wordt je schoolfoto tijdens de diploma-uitreiking in formaatje Nachtwacht geprojecteerd op een beamer - niet zo gek dus dat ik dit jaar goed op de foto wilde staan! Ik zou echt door de grond zakken als de hele school een foto ziet waarop het lijkt alsof ik kaal ben. (Echt gebeurd! De brugklas was helaas niet mijn beste jaar...)

Lopende band

Helaas denkt onze schoolfotograaf daar vaak anders over. In plaats van een ‘ach-ze-zijn-toch-al-zo-zielig-ik-help-die-leerlingen-wel-even’-instelling, is de zijne eerder ‘ik-wil-dit-in-twee-uur-gedaan-hebben-dan-ben-ik-op-tijd-thuis-voor-het-eten’. Foto’s worden aan de lopende band geproduceerd, en vaak ben je al klaar wanneer je nog niet eens bent gaan zitten. (Wederom echt gebeurd! Ook in de derde was mijn foto niet optimaal)

Een kans voor een tweede foto is er niet, dus alles hangt af van die paar seconden voor de camera. Dit jaar wilde ik het daarom slim aanpakken. Mijn glimlach had ik thuis al geoefend in plaats van gestrest in mijn selfiecamera op school. Mijn haar had ik van te voren gewassen én geborsteld. En mijn gezicht… ach, make-up gebruik ik eigenlijk nooit, dus ik ging gewoon weer voor puur natuur. Kon niet misgaan! Althans, dat dacht ik.

Eindresultaat

Na de gymles ging ik relaxed in de wachtrij staan. Schoolfoto, kom maar op! En dat ik wederom alweer klaar was voordat ik echt goed zat, deed me niks. Ik had er vertrouwen in dit keer. Zelfs toen de langverwachte enveloppe op de mat viel was ik vol goede moed. In plaats van met trillende handen de rand open te scheuren, deed ik het nu relaxed en zelfverzekerd. Dat was misschien iets te vroeg gejuicht.

Eén ding had ik namelijk over het hoofd gezien. Want toen ik de foto oppakte, keek ik niet in mijn eigen gezicht, maar in dat van een grote rode, rijpe tomaat. Oh ja, de gymles... 

Als het goed is ziet mijn live-versie er op dat moment wel goed uit. Gymles of sporten voor mijn examenuitreiking, dat gaat me te ver, dus een rood hoofd zal ik daar niet hebben.

Laura (17) is gek op muziek, luisteren én maken, en je zal haar dan ook altijd zingend/neuriënd/fluitend aantreffen. Daarnaast doet ze nog aan korfbal en leest ze graag alles wat los en vast zit. Later hoopt ze een baan te vinden in het onderwijs, want dat vindt ze super interessant! Maar het allerleukste? ‘Dat kies ik toch voor toneel!’ Het liefst in een zelfgeschreven stuk ook nog.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden