maw frustratie blog
Blog

Waarom ik vind dat maatschappijwetenschappen anders moet

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Marisa Gubbels
Marisa
Gubbels

Het is drie uur ‘s middags en het lokaal maatschappijwetenschappen is warm en droog. Klasgenoten kijken een serie die ik niet ken: iets met een moord die opgelost moet worden. Laptops staan op de laagste helderheid zodat de lerares het niet kan zien, alt-tab in de aanslag.

Ik ben al een half uur geleden afgedwaald en staar naar buiten. Daar toetert een auto. 'Vuile racist!', roept een man. 'Ga toch weg!', reageert de ander. De échte maatschappij is een stuk interessanter.

Catfish

Toen ik hoorde dat ik maatschappijwetenschappen kon gaan volgen, was ik oprecht enthousiast. Ik keek er naar uit om te leren debatteren over feminisme, economische systemen, immigranten en racisme. Allemaal onderwerpen die me erg bezig houden. Ik dacht dat ik bij maatschappijwetenschappen meer zou leren over hoe onze samenleving werkt. Helaas is niets minder waar. Maatschappijwetenschappen bleek een catfish: een bedriegelijke situatie want nogal teleurstellend.

Bij maatschappijwetenschappen is het de bedoeling om definities uit je hoofd te leren. In plaats van het leren begrijpen van de wereld kreeg ik bij de eerste les een kaart met alle definities. 'Dit is je nieuwe Bijbel', vertelde de lerares me. Het eindexamen, zelfs op vwo, draait volledig om die definities. Zo moet je leren wat samenwerking is: 'het proces waarin individuen, groepen en/of staten relaties vormen om hun handelen op elkaar af te stemmen voor een gemeenschappelijk doel'. Niet dat het werkt om zo’n onnodig lange en complexe definitie uit je hoofd te leren: mijn groepsgenoten weten bij de meeste opdrachten nog steeds niet wat samenwerken is.

Demotiverend

Als je een woord uit de definitie niet goed hebt opgeschreven of bent vergeten op de toets, heb je het al fout. Ik vind het demotiverend, onnodig en heb het idee dat ik dingen leer waar ik in het echt niets aan zal hebben: ik leer nu alleen voor de toets terwijl op mijn boek staat: 'niet voor de school, maar voor het leven leren wij'. Ironisch, vind je ook niet?

Ik snap dat ze handig zijn, die definities. Het zorgt ervoor dat je de betekenis van sociale constructen zoals identiteit en samenwerken op dezelfde manier interpreteert. Maar dat je ze ook uit je hóófd moet leren, is jammer. Als we die kaart met definities, onze Bijbel, ook met ons mee mochten nemen naar de toets, zou het vak een stuk draaglijker zijn. Dan gaat er minder tijd verloren aan het onthouden van woorden en komt er meer plaats vrij voor het begrijpen van de maatschappij. De hele toets circuleert nu om definities: je moet de exacte definitie zelfs geven bij begrips- en toepassingsvragen. Dat vind ik jammer. Ik hoop dat we in de toekomst dus de definities bij de toets mogen houden, zodat we ze kunnen gebruiken bij begripsvragen, maar ze niet uit ons hoofd hoeven te leren. 

Definities uit het hoofd

Verder kan het op veel manieren beter: een hele hoop in real life voorbeelden, bijvoorbeeld. We kijken vaak het nieuws in de les. Dan moeten we bij die uitzending de begrippen (uit ons hoofd, dus met de definitie) herkennen. Ik zou het leuk vinden als we dat anders deden, als we het nieuws keken en alle sociale betekenis van de gebeurtenissen bekeken. Dat we niet hoefden te zeggen wat samenwerking was, maar na mogen denken over wat samenwerking betekent. De oorlogen in Syrië, Soedan of Jemen hebben veel met de begrippen van maatschappijwetenschappen te maken. Maar dat we daarvoor de definities uit onze hoofd moeten kennen, vind ik niet.

>Het zou ook leuk zijn als we konden debatteren over stellingen die met de stof te maken hebben: denk aan vragen over wat identiteit betekent bij het migratievraagstuk, wanneer een cultuur verloren gaat en wanneer een cultuur verrijkt wordt. Er is niets interessanter dan de maatschappij, dan meningsverschillen over de manier waarop mensen werken. Daar hoeven geen definities aan te pas te komen.

Marisa (16) schrijft al zo lang ze zich kan herinneren. Ze houdt van koffie, filosofie, van elk weekend met vrienden naar Amsterdam gaan. Ze leert dertien talen op Duolingo, maar maakt niks af, behalve blogs en artikelen - dat is het enige waarop ze zich écht goed kan concentreren. Later wil ze absoluut iets in met schrijven gaan doen: de journalistiek in, misschien?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden