blog Franse chansons
Blog

Waarom ik wél van Franse muziek hou

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Simons
Laura
Simons

La ballade des gens heureux, l’oiseau et l'enfant of une belle histoire. Nee, ik ben niet aan het leren voor mijn Frans so en ik probeer al helemaal niemand te imponeren met een Franse openingszin. Ik heb het over muziek. Muziek waar ik, in tegenstelling tot mijn leeftijdsgenoten, best wel veel van hou: de typische, Franse chansons (liedjes). 

Mijn gekke obsessie met Franse muziek begon al toen ik klein was. In onze auto lag standaard een CD met alleen maar dit soort nummers erop. Voor mij was de keuze altijd óf me stierlijk vervelen, óf luisteren naar de muziek die gedraaid werd. Dus wanneer we een keer op vakantie alle andere CD's al hadden gedraaid, moest deze wel op. En wat vermaakte ik me ermee! Ik zong gezellig mee, samen met de rest van mijn gezin. De tekst was niet belangrijk - als het maar lekker hard ging. 

Een plekje in mijn hart

Vanaf dat moment heeft de Franse muziek een speciaal plekje in mijn hart. En daar heb ik al ontzettend veel plezier mee beleefd. Mijn autoritten werden stukken leuker, net als de Franse les. Buiten de voor de hand liggende voordelen, zoals de vergrote woordenschat en/of betere luistervaardigheid die je ontwikkelt door het draaien van de muziek, heb ik ook iets te doen tijdens mijn eerste uur Frans. Iedere keer wanneer we weer verplicht naar een Frans liedje moeten luisteren, ga ik namelijk he-le-maal los. Terwijl de rest hardnekkig uit het raam staart en zo veel mogelijk negeert van wat er tijdens deze les gebeurt. 

Rollende ogen en kokhals geluiden

Tijdens dit kleine feestje dat ik bouw achterin de klas, kijken mijn vrienden me altijd vreemd aan. ‘Waar ken je dit van?’, ‘Ieuw, waarom zing je nu mee?’ of ‘Laura, doe normaal!' Het zijn vragen en opmerkingen die (helaas) al meerdere malen langs zijn gekomen. Maar ik ben met deze nummers opgegroeid, en zing als antwoord op hun vragen nog maar eens tien decibel harder. De reacties? Rollende ogen en kokhalsgeluiden. 

Goed, ik weet dat niet iedereen deze nostalgische connectie heeft met Franse muziek. Daarin ben ik hoogstwaarschijnlijk wel de uitzondering. Maar waarom iedereen zo’n ontzettende hekel heeft aan de Franse taal, is me nog steeds niet duidelijk. Het is een vreemde taal, maar dat is Engels toch ook? Daar heeft bijna niemand problemen mee! En ja, natuurlijk klinkt Frans net alsof je een zure pruim hebt ingeslikt tijdens een heftige verkoudheid, maar heeft dat niet ook z’n charme?

Des gens heureux

Eigenlijk vind ik de collectieve afkeer van Franse liedjes dus best wel zonde. Waarom staan we niet allemaal ietsje meer open voor de Franse muziek? Het verbetert je woordenschat, je luistervaardigheid en vooral je plezier in de taal. Klik eens bewust op een Frans-getiteld liedje op YouTube of Spotify en luister eens wat beter naar dat nummer in de les. Ook al is het tijdens je eerste uur en ben je moe.

Het hoeven niet eens ouderwetse liedjes te zijn, er zijn ook nog altijd de modernere suggesties! Iedereen kent Stromae, en er is zelfs Franse rap! Ik moet toegeven dat zelfs ik Le plus fort du monde van Black M niet kende toen we die luisterden in de klas, maar het was best wel hilarisch. Wie weet krijgen de Franse chansons uiteindelijk ook een plekje in jouw hart. Dan heet ik je vast welkom tot de nieuwe generatie des gens heureux.

Om je alvast op weg te helpen deel ik graag één van mijn favorieten met je: La ballade des gens heureux van Gérard Lenorman: 

Gerard Lenormand - la ballade des gens heureux

Laura (17) is gek op muziek, luisteren én maken, en je zal haar dan ook altijd zingend/neuriënd/fluitend aantreffen. Daarnaast doet ze nog aan korfbal en leest ze graag alles wat los en vast zit. Later hoopt ze een baan te vinden in het onderwijs, want dat vindt ze super interessant! Maar het allerleukste? ‘Dat kies ik toch voor toneel!’ Het liefst in een zelfgeschreven stuk ook nog.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren