blog roddelen
Blog

Waarom roddelen we eigenlijk?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Met gespitste oren zit ik te luisteren naar een stel roddelende meiden. Ze hebben het over Lisa haar vettige haar, over Melissa’s rare manier van doen en over Nikita’s niet matchende outfit. In mijn treinrit van drie kwartier hebben zij vrijwel elke klasgenoot op negatieve wijze besproken.

En het is niet dat ik hun roddels zou kunnen negeren: ze schreeuwen haast door de stiltecoupé en hun gelach is zo hard dat je het buiten de trein zou kunnen horen (als hij stilstaat dan). Maar ik begin mij te irriteren en vraag mij oprecht af: waar is roddelen goed voor?

Overal en nergens

We roddelen vaak omdat we jaloezie, ergernis en boosheid willen delen met een ander. Roddelen hoeft niet negatief te zijn, maar toch is dit vaak wel het geval. Het gebeurt overal en op alle tijdstippen, en de roddel is er vaak al uit voordat iemand er erg in heeft.

Minder stress

Natuurlijk, ik ben geen heilig boontje: ook ik roddel wel eens. En uit eigen ervaringen, en een beetje hulp van Google, weet ik dat roddelen zelfs functioneel kan zijn. Het kan stress verlagend werken. Want geef toe, het is soms heerlijk om alle woede die je van binnen voelt met een ander te delen.

Tevens versterkt roddelen de onderlinge band die je samen hebt. Je voelt je geen ongelofelijke zeur als een ander ook op dezelfde manier over iemand denkt. Het schept onderlinge verbintenis als je ‘de ergernis’ voor bijvoorbeeld een klasgenoot met een ander deelt.

Dankbaar

En ondanks de positieve punten voel ik me toch gauw schuldig als ik roddel over een klasgenoot, vage vriendin of vreemdeling. Dan wil ik soms zeggen: ‘Stop alsjeblieft met al die roddels’. Maar ik doe het niet. Ik ben denk ik toch hetzelfde als de meisjes in de stiltecoupé. Misschien in iets mindere mate, maar toch.

Misschien moet ik hen dankbaar zijn voor hun geroddel. En moet ik het beeld van deze meisjes onthouden. Misschien word ik dan wel niet zoals hen en kan ik echt degene zijn die vraagt of het ‘alsjeblieft’ wat minder, en wat stiller, mag.

Lotte verzamelt om onverklaarbare reden haar hele leven al schildpaddenbeeldjes. En boeken over de Tweede Wereldoorlog, maar die leest ze eigenlijk nooit. Droomt er al sinds haar elfde van om schrijfster te worden. Lees meer blogs van Lotte.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren