Blog

Waarom vooroordelen over paardenmeisjes niet kloppen

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemijn Groenveld
Annemijn
Groeneveld

Ik heb het lang proberen te verbergen, maar het is mislukt. Ze zijn erachter gekomen, mijn nieuwe klasgenoten. Ik kan het jou nu net zo goed ook vertellen. Hier komt-ie: ik ben een paardenmeisje.

Zo, dat is eruit.

Als ze mij vragen welke sport ik beoefen en ik vertel dat ik paardrijd, is het eerste wat ik hoor: ‘Paardrijden is geen sport. Je hoeft alleen maar op een knol te zitten.’ Verder variëren de opmerkingen van ‘paardenmeisjes zijn dom en verwend’ tot ‘ze stinken en ze lezen altijd de Penny’.
Met het imago van de paardensport is het niet bijster goed gesteld. Tijd om daar verandering in te brengen.

10 graden onder nul

Paardenmensen zijn de meest nuchtere, hardwerkende mensen die ik ken. Als paardeneigenaar heb je niet alleen de verantwoordelijkheid voor jezelf, maar ook voor een levend dier, dat niet eens bij jou in huis woont. Dat betekent dat je óók naar stal moet gaan als het 10⁰ C vriest of als je liever met vrienden je favoriete Netflix-serie wil bingewatchen.

Over het rijden zelf zal ik kort zijn: het is een hoop meer dan ‘gewoon op een knol zitten’. Een paard kan in allerlei dingen spoken zien, waardoor je (voor je het weet) in rengalop over een autoweg dendert. Als je denkt dat springen een kwestie is van ‘op de hindernis afsturen en gas d’r op’, kom je van een koude kermis thuis. Wacht maar tot je zelf een keer over de hindernis gelanceerd wordt.

Altijd blut

Elke verdiende cent gaat op aan de hoefsmid, dierenarts, paardentandarts, osteopaat, zadelmaker, enzovoorts. Als 'paardenmens' ben je dus eigenlijk altijd blut. Om over een ruitersportzaak nog maar te zwijgen. Dat is een soort snoepwinkel voor paardenliefhebbers, dus natúúrlijk koop je daar dat leuke dekje en het matching halster. En als we toch bezig zijn, ook het bijpassende shirt.

Ondanks dit alles, of misschien juist door dit alles, is de paardensport in mijn ogen de mooiste sport die er bestaat. De band tussen jou en je paard is onbeschrijfelijk. Ik heb er bijvoorbeeld een betere band mee dan met de meeste mensen. Ook heb ik geleerd om wederzijds respect te hebben en geduldig te zijn, door de vele pieken en dalen die ik met mijn leasepony heb meegemaakt. Ik houd van de paardengemeenschap die constant bezig is het dierenwelzijn te verbeteren, zoals het toestaan van bitloze optomingen bij wedstrijden.

Trots als een pauw

Ik houd van de variatie van paarden en verschillende disciplines, van voltige (acrobatie op een bewegend paard) tot wedstrijden boomslepen met trekpaarden. Ik houd van de verscheidenheid aan mensen die paardrijden: man of vrouw, jong of oud. Paardrijden is zoveel méér dan wat je op het eerste gezicht denkt. Misschien is het tijd om mijn schaamte opzij te zetten. Tijd om te zeggen: ‘Ik ben een paardenmeisje en daar ben ik trots op.’ Want dat ben ik!

Annemijn is 15 jaar en zit op het Murmellius Gymnasium in Alkmaar. Naast (natuurlijk) blogs schrijven, besteedt ze haar vrije tijd aan hockeyen, fotograferen en lezen. Ook heeft ze een leasepony waar ze zo vaak mogelijk naartoe gaat. Al haar hele leven is ze bezig met schrijven, vroeger gewoon voor de lol en nu voor de schoolkrant.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden