Wanneer gaat-ie nou naar huis?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Schouten
Laura
Schouten

Ik kijk op de klok. Tien uur alweer? Ik moet nog van alles aan mijn huiswerk doen straks. Waarom gaat-ie nou niet weg? Oké, Laura, denk rustig na. Waardoor zou jij gelijk bij iemand weggaan?

Terwijl deze vriend rustig verder praat over allerlei machtig interessante onderwerpen, pak ik mijn telefoon en begin ik ongegeneerd met een vriendin te whatsappen. 

Drie hints
Als ik luid schaterend weer opkijk, zie ik zijn vragende blik. 'Ja, sorry hoor, maar ik moet nog zoveel regelen vanavond…' Deze eerste hint blijkt niet bepaald aan te komen. 'Oh, ik begrijp het helemaal! Ga je gang maar, ik moet toch nog even mijn ouders een berichtje sturen.' Hij gaat naar de gang, komt terug met zijn mobiel en neemt vervolgens weer doodleuk plaats naast me op de bank. Was ik nog niet duidelijk genoeg?

Volgende poging. 'Zeg, hoe laat moet jij eigenlijk thuis zijn?'. Hint nummer 2. Hij haalt nonchalant zijn schouders op. 'Maakt mijn ouders niet zo uit.' Ik zucht hoorbaar, hint nummer 3. Hij lijkt zich er niets van aan te trekken.

Plan B 
Dan ga ik maar over op plan B. Ik sta op en loop richting de keuken. 'Wil je nog iets drinken voor je gaat?' Als ik de vraag zo stel, snapt hij misschien dat het tijd is om te vertrekken. 'Ja lekker!', roept hij enthousiast. Ik krimp ineen terwijl ik voor de vijfde keer de cola uit de koelkast haal. Ik schenk zijn glas vol en slof geïrriteerd terug naar de woonkamer. 

'Waarom kijk je zo chagrijnig, Laura?' En bedankt zeg. 'Niks, ik voel me gewoon opeens niet zo lekker meer. Ik denk dat ik straks maar ga slapen. Of zometeen.' (Hint, hint, HINT!). 'Hm, vervelend… Zeg, zal ik je eens een ontzettend leuk kaartspel leren?! Het is heel simpel!' 

Verlossende woorden 
Tijdens het kaartspel doe ik niet heel erg mijn best. 'Wauw, wat doe je relaxt. Normaal wordt iedereen altijd ontzettend fanatiek van die spelletje', vindt hij. 'Ja, ik niet zo, want ik voel me NIET ZO LEKKER.' We maken het spel af en dan spreekt hij eindelijk de verlossende woorden uit: 'Ik denk dat ik maar eens ga!' 

Nadat ik hem heb uitgezwaaid bedenk ik me: in het vervolg spreken we bij hem af. 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren