Blog

Wat New York New York maakt

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Merel Pechtold
Merel
Pechtold

The city that never sleeps... De nachten vóór mijn vertrek naar New York afgelopen zomer kon ik van spanning niet meer slapen. In mijn hoofd had ik het al duizend keer afgespeeld: ik, in m'n eentje, een verantwoordelijke jonge vrouw, stap zomaar uit het vliegtuig, recht een wereldstad in. Hoe volwassen/verantwoordelijk/té cool! Jemig, ik kon werkelijk niet wachten om die wereldstad te ontdekken en er, al was het maar voor eventjes, deel van uit te maken.

Is dit het nou?
Maar toch: toen Het Moment daar was en ik uit mijn vliegtuig stapte, was ik helemaal niet zo onder de indruk. Ik had mijn zusje beloofd Mijn Eerste Stap Op Een Ander Continent te filmen, maar dat was praktisch gezien de stap van mijn vliegtuig naar de gate, en vervolgens naar een hal, en toen een lelijke stoep. Het was een klein vliegveld, ik kon mijn bagage zo vinden en werd bepaald niet door massa's mensen overspoeld. 

Mijn allereerste indruk van New York City was niet zo geweldig als ik het me allemaal had voorgesteld (al moet ik zeggen: dat was deels te verklaren door mijn mixed up-bioritme en bijbehorende oververmoeidheid). Ook toen ik er al langer was, waren het niet die superhoge skyscrapers of de enorme grootte van alles, wat maakte dat ik zo van New York onder de indruk ben.

Alles 'wat het heeft'
Nee. Ik had maar even nodig voor ik me realiseerde dat New York niet cool is door alles 'wat het heeft'. New York is niet speciaal omdat het Vrijheidsbeeld er staat (spoiler: dat is helemaal zo groot niet), omdat het een hele hoop hele hoge gebouwen heeft en een stel must-see-trekpleisters. Die kun je immers in elke stad neerzetten. Parijs is toch ook niet bijzonder door de Eiffeltoren?

Wat New York bijzonder maakt, zijn de mensen. Allemaal verschillend, De stad telt zeker 193 nationaliteiten!, maar toch: allemaal New Yorkers.

'I think I´m gonna get my ears pierced!'
Over het algemeen kwamen de New Yorkers heel open minded op me over. In een stad die zich altijd non-stop vernieuwt, is het gedachtegoed up to date. Nederland is naar mijn mening best tolerant, al zijn er altijd mensen met een naar mijn inzien 'ouderwetse' mening, bijvoorbeeld over homoseksualiteit. Maar Sadie, een meisje in het gastgezin waar ik verbleef, en haar vriendin Laura vertelden me hoe dat in New York was. Ze zeiden dat dat in 

hun omgeving eigenlijk doodnormaal werd gevonden. 'All the girls were in the drama group. And, you know how it works with theatre people: you all get so close, and it's all fun and great, and, you know, everyone just kind of turned gay.'

Oh, en impulsief, dat waren ze ook. Toen Laura 's avonds op bezoek kwam, was er maar één 'Do you have some extra sheets?' nodig en ze sliep al naast mij op het vloerkleed in de woonkamer. Eerder die dag liepen we door de East Village. 'I think I'm gonna get my ears pierced', zei ze plotseling. Een uur later stapten we de winkel uit, zij nu met gaatjes in haar oren.

Wat ik interessant vond, was hoe de New Yorkers me zeiden een soort 'superiority feeling' te hebben. Logisch bijna, als je opgroeit in de stad 'where it's all about'. Zo raar eigenlijk: hoe we als Nederlanders toch allemaal wel een keertje op vakantie naar New York willen, en hoe ik nu de kans had een paar dagen te doen alsof ik er haast woonde. Zo ontmoette ik een pornoster uit The Bronx en viel ik een soort van per ongeluk binnen op een Chinese bruiloft in China Town. 

New York: je deed wat met me. Niet door je Empire State Building of de Starbucks in elke straat, door Central Park of het subwaysysteem, maar door je mensen. 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren