Causes: 'De liedjes klonken als die van een band'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Govrien Oldenburger
Govrien
Oldenburger

Acht jaar geleden verruilde muzikant Rupert Blackman Londen voor Utrecht. Zijn muzikale carrière begon op straat waar hij werd gespot door zangeres Anouk en platenlabel Pias. Begin februari verschijnt de eerste plaat van zijn indiepopband Causes. Vorig weekend stond-ie op Eurosonic/ Noorderslag.

Waarom verruilde je Londen voor Utrecht?
‘Ik was aan het daten met een Nederlands meisje.’

Je bent op straat gespot door zangeres Anouk. Wat heeft zij voor je betekend?
‘Niet zo veel om eerlijk te zijn. Ze nodigde me uit om haar toer te openen, maar die werd afgelast. Ik was erg teleurgesteld. Mijn naam was al wel aangekondigd dus zo raakten mensen geïnteresseerd. Later werd ik in Utrecht gespot door iemand van Pias. Zo kreeg ik een contract.’

Wat deed je daar precies dat hun aandacht zo trok?
‘Ik had een versterker en microfoon en maakte veel herrie. Het was een soort performance. Ik denk dat het een beetje illegaal was maar ik kwam er wel mee weg.’

Tot dat moment speelde je solo. Waarom ben je later een band begonnen?
‘De muziek maakte die beslissing eigenlijk. De liedjes klonken als die van een band, niet als die van een singersongwriter. Er veranderde niet zo veel hoor. Als soloartiest werkte ik al met dezelfde band als nu.’

Hoe klinkt jullie debuutplaat?
‘Als de nummers To the River, Teach me how to dance with you en Walk on Water. Als iets werkt, verander je het niet.’

Is Eurosonic/ Noorderslag een belangrijk festival voor je?
‘Het is belangrijk in Nederland, maar het is meer een industrie-ding. Ik denk niet dat veel gewone muziekluisteraars het kennen. Het is een soort zakenconferentie.’

Je hebt ook nummers voor anderen geschreven, zoals Alain Clark en MainStreet. Hoe kwam dat zo?
‘Ik ben een geboren Engelsman. Dat heeft als voordeel dat mijn teksten meestal ergens op slaan, al ken ik ook veel goede Nederlandse songwriters hoor. Verder heb ik een goed netwerk en ze weten je te vinden als je een paar hits hebt geschreven.’

Hoe werkt dat? Verdiep je je in de jongens van zo’n band?
‘Ik ken de Future Presidents, die MainStreet hebben bedacht. Die belden me om te vragen of ik naar de studio kon komen om nieuwe singles met hen te maken. Dat deed ik en het was gelukkig wat ze zochten. Ik zou het niet uitbrengen voor Causes, maar het is wel leuk om voor anderen te schrijven. Het is net zoiets als acteren, je speelt verschillende rollen. Soms schrijf ik voor vijftienjarige meisjes over stomme dingen als make-up, of voor een band die veel hits heeft.’

Overweeg je wel eens om terug te gaan naar Londen?
‘Niet echt, het is ook zo vlakbij. Ik vind de manier van leven in Nederland leuker, het is goedkoper en ik houd van de cafécultuur en overal naartoe fietsen. Misschien kan ik er ooit een klein appartementje in Londen bij kopen want hopelijk krijgen we het druk in Engeland: Teach me how to dance with you komt daar over twee weken uit. Dat nummer deed het tot nu toe het best, dus ik ben benieuwd hoe het daar gaat.’

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren