Meisje bij het raam

De kluts kwijt door het coronavirus

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Marinde Hurenkamp
Marinde
Hurenkamp

Thuisblijven vanwege het coronavirus lijkt in het begin nog heerlijk: lang uitslapen, netflixen en nauwelijks verplichtingen. Toch krijgen veel mensen na een tijdje genoeg van een dag zonder structuur. Hoe ga je daarmee om en wat kun je doen om het hoofd koel te houden?

Emily (17) uit Eindhoven vertelt dat ze het moeilijk vindt om plotseling zonder haar vrienden te zijn. Ook het vinden van een dagritme is niet altijd makkelijk. 

De dingen waarmee zij en veel anderen in deze coronacrisis worstelen, leggen we voor aan Catrin Finkenauer, hoogleraar Jeugdstudies en directeur Dynamics of Youth aan de Universiteit Utrecht. ‘Alles wat je voelt is heel normaal.’ 

Praten als je bang bent

De regels van de overheid om het coronavirus in te dammen worden steeds strenger. Daar kun je best bang van worden. Emily kan daarover meepraten.

‘Hier in Noord-Brabant zijn heel veel mensen ziek door het coronavirus. Zelf ben ik niet bang om het te krijgen, ik denk dat mijn gezondheid het wel aankan. Maar mijn vader heeft een tijdje terug een zware hartoperatie gehad, waardoor hij bij de "risicogroep” hoort en niet besmet mag worden. Net als een vriendin van mij met astma die ooit een klaplong had. Dat vind ik allemaal best heel spannend. In het begin spraken we gewoon af, ook al was het advies toen ook al om het niet te doen. Nu is het: oh shit, het is serieus. Dat is schrikken.’

Catrin Finkenauer: ‘Als je van iets schrikt, praat er dan in elk geval over met anderen. Dan kun je ook checken of het klopt, of je angst reëel is. Sommige mensen vinden het prettig om alles te weten. Zo houden ze controle. Het is niet gek dat je zoekt naar antwoorden op allerlei vragen, maar van voortdurend bezig zijn met slecht nieuws kun je ook verward of somber raken.'

'Bovendien doen op social media ook veel fabels over het virus de ronde die je angst onterecht kunnen aanwakkeren. Door met anderen te praten over hoe je je voelt en wat je denkt, merk je dat je niet alleen bent. Vaak ontdek je dat anderen een manier hebben om met dingen om te gaan, die je zelf nog niet had bedacht. Dat kan je helpen als je onzeker of gestrest bent.’ 

Hulp vragen

Binnen zitten met steeds dezelfde mensen om je heen: voor de één is het heerlijk, een ander voelt zich al snel benauwd. Ook voor Emily is het wennen om plotseling zonder haar vrienden te zijn.

‘Ik denk dat deze tijd voor volwassenen écht anders is dan voor jongeren. Wij zijn onzekerder en daarom kwetsbaarder. We weten minder goed hoe we met eenzaamheid moeten omgaan bijvoorbeeld. Volwassenen lezen rustig in hun eentje een boek of de krant, maar jongeren zijn meestal samen of ze zitten op hun telefoon. Maar van de hele tijd op mijn telefoon zitten, word ik nu echt superongelukkig.’

Finkenauer: ‘Mensen vinden het vaak heel moeilijk om hulp te vragen, maar niemand is perfect. Samen kun je vaak oplossingen vinden. Denk nooit dat het raar is om een ander te laten merken dat je het even niet zit zitten of iets moeilijk vindt. Stel je maar voor dat jij degene bent die om hulp wordt gevraagd, dan denk je toch ook niet: Wat gek, dat kun je toch in je eentje oplossen?'

'Als je echt depressief bent, bel dan de Kindertelefoon, want er zijn therapeuten die online consulten geven. Dat vangnet is er nog steeds.’

Focussen op het hier en nu

Om deze rare dagen door te komen heeft Emily van alles verzonnen: ‘Fitness-oefeningen op zolder met ons gezin, in de zon lopen, wandelen met een motiverende podcast, mijn kamer opruimen. Laatst stond ik opeens de tuin te vegen ’s ochtends vroeg, dat heb ik nog nooit gedaan! Ik probeer ook op mijn slaapritme te letten en gezond te eten. Aan school werk ik natuurlijk ook en een planning voor de dag maken helpt. Als ik dan dingen gedaan heb, kan ik mezelf een schouderklopje geven. Dat is heel fijn.'

'En mijn vriendje zie ik gelukkig nog wel! Ik zou het echt niet trekken als ik hem niet kan zien. Maar ik lig ook lang in bed ‘s ochtends. De moed zakt me wel eens in de schoenen als ik bedenk dat we nog zo’n lange tijd zo geïsoleerd moeten leven.’ 

Finkenauer: ‘Als je je zorgen maakt over dat het allemaal nog wel lang kan gaan duren, bedenk je dan eerst dat wat je voelt normaal is. Je bent hélemaal normaal in een abnormale situatie. Als je heel ver in de toekomst kijkt, lijkt alles ook heel lang te duren. Dat kan overweldigend voelen en veel stress veroorzaken.'

'Daarom is het belangrijk om meer op het hier en nu te focussen. Wat kun je vandaag doen?' 'Probeer een ritme of routine op te bouwen waardoor je de dag structureert. En ga bij jezelf na wat je per dag doet en waarvan je het meest gelukkig wordt of energie krijgt. Een vriend van me zei altijd ‘don’t take the elevator, take the stairs’. Dat wil zeggen dat je niet te ver in de toekomst moet kijken, maar per dag kijkt wat kan en daarbij ook stilstaat en ervan geniet. Het kost even wat moeite om de neiging ver in de toekomst te kijken te overwinnen en je meer op het hier en nu te richten, maar het helpt wel.’

Anderen lazen ook: Lichtpuntjes in tijden van corona.

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsApp, Snapchat, Facebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden