Lotte burn-out
Stop met stressen

'Zelf denk ik dat social media er in elk geval mee te maken hebben'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Redactie
7Days

‘Een burn-out, dat is toch voor volwassenen?’ Mooi niet. Van de twintig middelbare scholen die 7Days erover sprak, blijken er meer dan tien leerlingen te hebben met burn-out verschijnselen. Ook therapeuten herkennen het probleem. Hoe is het als je een tijdje helemaal uitgeblust bent? Het overkwam Lotte (16).

‘Ik had energie voor tien. Liep veel hard, schreef blogs en deed veel aan theater. Ook op school ging het goed. Ik doe tweetalig vwo, haalde goede cijfers en deed vaak mee aan buitenschoolse activiteiten. Met vrienden maakte ik eind vorig schooljaar een groot toneelstuk voor de brugklassers. Alles maakten we zelf: het decors, de choreografie en het script. Het was fantastisch, maar ik voelde me vaak gestrest omdat ik alles zo goed mogelijk wilde doen. Vooral door dat toneelstuk sliep ik slecht. Ik werd vaak om twee uur ’s nachts wakker en kon dan niet meer slapen. Ook kreeg ik concentratieproblemen en last van duizeligheid. De vermoeidheid was echt niet normaal. Als ik een dagje wat had gedaan, moest ik daar heel erg van bijkomen. Dat vond ik zo raar.'

'Op internet zocht ik wat het zou kunnen zijn. Ik googelde op ‘vermoeidheid’, ‘blauwe plekken’ en ‘duizeligheid’. ‘Leukemie’, kwam naar boven. Ik schrok me rot en bezocht vijf keer de huisarts en zelfs een paar keer het ziekenhuis om me op verschillende dingen te laten testen. Het was geen pfeiffer, geen bloedarmoede en gelukkig ook geen leukemie. Mijn arts zei dat veel jongeren van mijn leeftijd last hebben van vermoeidheid. Dat het niets geks is. Ik werd doorverwezen naar een psycholoog. Na een gesprek van een half uurtje wist zij het al. “Je hebt een burn-out”, zei ze. Ik dacht: dat is toch iets voor volwassenen? Ik vond het gek, maar ik was ook blij dat er nu een stempeltje is. Zo kan ik anderen tenminste vertellen wat ik heb.’

Paniekaanval
‘Toen ik wist dat ik een burn-out had, heb ik meer rust genomen. Ik doe minder aan sport, spreek minder vaak af met vrienden en ga halve dagen naar school. Mijn leraren houden gelukkig veel rekening met me. Als ik iets niet af heb of mijn huiswerk niet heb gemaakt, doen ze daar niet moeilijk over. Ik merk dat het rust nemen heel goed helpt. Maar ik vind het nog steeds moeilijk. Soms zit ik een heel weekend thuis met mijn ouders en dan voel ik me echt saai. Maar het lastigste aan de burn-out vind ik de depressieve momenten. Dan huil ik alleen maar en lig ik op de bank naar simpele tv-programma’s te kijken. Alles is dan te veel.’

‘Ik heb ook paniekaanvallen. Ik huil dan onafgebroken en heb last van hyperventilatie. Gelukkig komt dat steeds minder vaak voor en heb ik veel steun aan mijn vrienden. We hebben een WhatsApp-groepje en als ik een paniekaanval heb, laat ik dat weten en belt een van hen om me te kalmeren. Met mijn therapeut heb ik heel specifiek beschreven hoe ik me voel tijdens alle fases van zo’n aanval. Bij iedere fase moet ik iets doen. Denken aan mijn vrienden bijvoorbeeld, aan wat ik zo leuk aan ze vind. Bij de zwaarste fase vind ik niks aan het leven meer leuk en moet ik aan mijn allerfijnste herinnering denken. Dan denk ik aan mijn schoolreis in Engeland, toen ik in het Roald Dahl-museum werkte. Volgens mijn therapeut zijn rust en ontspanning het belangrijkst. Ik slaap dankzij slaappilletjes veel langer en beter dan voorheen, ongeveer tien uur per nacht. Ook probeer ik dingen die veel van me vragen te vermijden. In het begin voelde dat niet goed. Alsof je van alles mist. Ik schrijf bijvoorbeeld graag blogs en wilde niet falen. Maar nu schrijf ik alleen als ik de tijd en rust ervoor vind.’

Torentje nare dingen
‘Hoe ik een burn-out gekregen heb, is lastig te zeggen. Zelf denk ik dat social media er in ieder geval mee te maken hebben. Op Facebook en Twitter wilde ik altijd laten weten dat mijn leven leuk is en alles zo goed gaat. Als ik dan niets had om te posten, voelde ik me slecht. Mijn therapeut beschreef het heel goed. Zij legde uit dat ik niet de tijd nam om dingen te verwerken. Er gebeurde heel veel in mijn leven, ook vervelende dingen, maar ik ging maar door. Ze beschreef het als een torentje van nare dingen dat uiteindelijk omvalt. Wat ook meespeelt, is mijn persoonlijkheid. Het schijnt dat mijn karakter gevoelig is voor depressie en burn-outklachten.'

'Ik ben heel perfectionistisch. Daarbij ben ik ook creatief en trek ik me snel aan wat er in een groep gebeurt. En dan wil ik ook nog eens heel veel. Dat alles bij elkaar maakt mij vatbaar. Waarschijnlijk moet ik daar mijn hele leven rekening mee houden. Maar omdat ik nu nog zo jong ben, kan ik wel al leren om signalen bij mezelf op te pikken. Het is een cliché, maar van alle slechte dingen leer je ook goede dingen. Mijn burn-out heeft de band met mijn vrienden versterkt. Ik merk dat ze echt om me geven en me altijd willen helpen. Pas stond er een vriend voor de deur die me ophaalde om wat leuks te gaan doen. Een goede vriendin van me, die eigenlijk heel atheïstisch is, zei laatst. “Toen ik hoorde over je burn-out ben ik zo geschrokken. Ik heb zelfs voor je gebeden om te wensen dat het weer goed met je gaat”.'

Ook Jorieke(19) en Pedro (18) kregen een burn-out.
Lees het hele verhaal van Jorieke
Lees het hele verhaal van Pedro

Wat is een burn-out nou eigenlijk? En hoe gaan deskundigen ermee om?
Lees wat psychologen erover zeggen
Foto: Marco Okhuizen

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten