Jonneke

Jonneke wachtte half jaar op zorg bij eetstoornis: 'ergste tijd van mijn leven'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Judie Jaspers
Judie
Jaspers

Het is mis in de jeugdzorg. Daarom gaat er een hoop veranderen. Voor jongeren en kinderen met een eetstoornis kwam het kabinet met speciale plannen, want ook deze kwetsbare groep moet vaak te lang wachten op hulp. Jonneke (20) zelfs een half jaar. 'In die tijd kon mijn eetstoornis lekker z'n gang gaan.'

Een jaar of 13 was Jonneke, toen ze voor het eerst op een pro-ana-website zat. ‘Ik vond dat heel interessant, maar ik dacht: dit gaat niet over mij.’ Op haar vijftiende zat ze met somberheidsklachten bij de psycholoog. ‘Daar floepte ik eruit dat ik een nieuw dieet deed waar ik zo blij mee was. Maar zij zei: het is niet normaal om alleen ’s avonds te eten.’ Snel volgde de officiële diagnose: anorexia nervosa.

‘Ik meldde me aan voor specialistische zorg, maar kwam op een wachtlijst terecht. Ondertussen kon ik ook niet meer naar mijn psycholoog, want dan zou ik van de wachtlijst voor specialistische zorg af moeten. Dus je hebt een probleem en zoekt hulp, maar dan valt alles juist weg. Precies wat ik niet nodig had.’ Een halfjaar duurde het tot er wel iets gebeurde. ‘De zes ergste maanden van mijn leven waren het. Mijn gezonde kant was daar boos over, maar mijn eetstoorniskant was blij. Die kreeg de kans om lekker z’n gang te gaan.’ Het ging bergafwaarts: ‘Ik maakte ruzie met mijn ouders, meldde me ziek op school en lag hele dagen op bed.’

Broodje worst

Uiteindelijk kwam Jonneke in een kliniek in Goes die ze ‘superslecht’ noemt. ‘Het ging daar constant alleen maar over kilo’s en eten. Elke week moest je je wegen en in de groep vertellen hoeveel je was aangekomen of afgevallen. En ze hingen het weekmenu altijd aan de muur. Dan ging iedereen elkaar stressen: o jee, vrijdag moeten we een broodje worst eten. Therapie was er amper. Veel meiden gingen er slechter uit dan ze erin gingen. Ik gelukkig niet, maar het was bij lange na niet goed toen ik daar na vijf maanden wegging.’

Sceptisch

Online vond Jonneke een kliniek in Kaapstad die haar wél aanstond. ‘Met crowdfunding regelde ik geld voor een ticket en ik ging. Het was daar zoveel beter. We mochten helemaal niet over eten of gewicht praten. Wel kregen we lectures over hoe je hoofd werkt als je een eetstoornis hebt en hoe je met emoties kunt omgaan. Dat werkt, want pas als je dat snapt, kun je er wat aan doen.’ Drie weken geleden kwam Jonneke thuis. ‘Ik ben een ander mens nu. Veel mensen zeggen dat ze me niet meer herkennen. Da’s maar goed ook.’ Ze heeft het nieuws over de jeugdzorg gevolgd. ‘Het is goed dat er wat aan de wachtlijsten gebeurt. Nog beter zou zijn als mensen met een eetstoornis zelf inspraak krijgen in de behandeling. Wij weten als enigen wat wel en juist niet helpt.’

De plannen

Eetstoornissen moeten eerder worden herkend, beter worden begrepen en beter worden behandeld, vindt het kabinet. Vanaf 2020 komen er twee speciale kenniscentra voor deze kwetsbare groep. En er komt een plan om patiënten minder te voeden onder dwang. Het past in een groter voorstel om de hele jeugdzorg aan te pakken.

Anderen lazen ook: Betere behandeling voor jongeren met een stoornis.

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsApp, Snapchat, Facebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden