Pixabay

Janneke (14): ‘Ze vinden het moeilijk om elkaar te zien’

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Judie Jaspers
Judie
Jaspers

Twee buurten, twee huizen, twee kamers. Steeds meer kinderen van gescheiden ouders wonen bij allebei hun ouders. Hoe is dat? Vandaag vertelt Janneke (14): 'Ze vinden het moeilijk om elkaar te zien, maar ze communiceren genoeg. Ik heb er geen last van.'

26 mei is de Dag van het Gescheiden Kind. Deze week laten we daarom vier jongeren aan het woord over hun leven met gescheiden ouders.

‘Ik had wel door dat het niet goed ging tussen mijn ouders. Ik hoorde ze vaak ruziën als ik boven was. Dat werd steeds erger. Op een punt ging het niet meer, papa ging toen weg. En daarna besloten ze om echt te gaan scheiden. Dat is nu twee jaar geleden. Ik was heel erg geschrokken en verdrietig. Ik wist ook niet hoe het verder zou gaan, en dat vond ik moeilijk. Maar ik vond het ergens ook fijn, want ze hadden veel ruzie, dus het was beter dat dat over was.' 

Stressen

'Eerst wilden we om de week het huis ruilen, dus dat mijn ouders steeds zouden verhuizen. Maar dat werkte niet en toen hebben we samen besloten om twee nieuwe huizen te kopen en het oude huis te verkopen. Want mijn broer en ik wilden bij beide ouders wonen. De tijd verdelen we helemaal eerlijk tussen de twee per week. De wisseldag is vrijdag. Ik vind het wel fijn zo. Ik hoef niet bij één ouder te wonen, ik vind het bij allebei fijn. Ze wonen iets van tweehonderd meter uit elkaar. De wisseldag is soms wel een beetje stressen, want soms ben ik dan pas laat in de middag thuis en dan moet ik nog naar de ander. Dan zeggen zij van: even opschieten nu. Ze vinden het fijn om op tijd te eten en elkaar te zien. Dat snap ik wel, dus ik probeer daar rekening mee te houden.' 

De tekst loopt door onder de foto.

Pixabay

Jaloezie

'Soms denk ik wel eens iets van jaloezie te merken bij mijn ouders. Dan kom ik bijvoorbeeld met een nieuw kledingstuk bij de één aan. Ik denk dan soms dat zij denken dat ze dan ook iets moeten kopen voor me, om het gelijkwaardig te houden. Maar dat zeggen ze niet hardop. Vroeger overlegden ze veel, dat is nu wat minder. Dat komt omdat het soms nog wat lastig voor ze is om met elkaar om te gaan. Met belangrijke dingen komen ze allebei, zoals een verjaardag. Op ouderavonden zien ze elkaar het vaakst. Maar dan hebben ze soms wel moeite om elkaar aan te kijken. En er worden wel eens boeken over en weer gebracht, maar dan zien ze elkaar liever niet. Via een boekje doen ze de communicatie over ons. Elke vrijdag schrijven ze daarin hoe de week voor ons was en of er nog bijzonderheden zijn. Ik vind dat niet erg. Er wordt genoeg gecommuniceerd, ik heb er geen last van.'

Trouwen

'Ik zou niet willen dat ze nog bij elkaar komen. Ik wil liever geen ruzie meer en ik weet ook dat het gewoon niet werkt. Ik denk dat ik dat gevoel ooit wel heb gehad, maar het is nu zo anders. Het doet me geen pijn meer. Vroeger wel, maar ik probeer er niet teveel meer over na te denken. Het is gewoon zo. Ik denk dat ik later wel wil trouwen. Mijn kijk op de liefde is net als iedere ander. Ik hoop ooit iemand te vinden met wie ik oud kan worden tot de dood ons scheidt. Maar ik heb wel in mijn achterhoofd dat het kan gebeuren dat we daarvoor al uit elkaar gaan.’

Anderen lazen ook: Geen afspraken met kinderen, dan geen scheiding

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsApp, Snapchat, Facebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren