te dik

Te dik = eigen schuld? Zo simpel is het niet!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Judie Jaspers
Judie
Jaspers

Ben je (te) dik? Eigen schuld! Maar zo simpel is het niet, zegt wetenschapper en arts Mariëtte Boon. Tijd om af te rekenen met fat shaming, vindt Boon. Ze schreef samen met internist-endocrinoloog Liesbeth van Rossum het boek Vet Belangrijk. We legden haar drie stellingen voor. 

1. Dikke mensen hebben niet genoeg doorzettingsvermogen om blijvend af te vallen.

‘Een hardnekkige misvatting. Het tekent hoe hard we zijn voor mensen met overgewicht. Heel veel mensen denken dat dat het gevolg is van teveel eten en/of te weinig bewegen. Ben je te dik, dan heb je het vast fout gedaan. Maar het is veel ingewikkelder. Je gewicht wordt voor een groot deel al in je aanleg bepaald. Gemiddeld zit het voor 60% in de genen. De keuzes die je maakt zijn ook belangrijk. Maar de een zal sneller dik worden van een hamburger dan een ander. En wist je dat je, als je veel stress hebt, meer behoefte krijgt aan snacks zoals patat en chocola? Dat komt doordat je cortisol omhoog gaat en dat zorgt voor die zin om te bunkeren. Kinderen die gepest worden kunnen daar last van hebben. En ook als je te weinig slaapt zie je dat effect.’

2. Wie te dik is, eet te veel en beweegt te weinig. Als je gezonder eet en meer beweegt, word je vanzelf slank.

‘Dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Er zijn veel meer factoren. Hormonen, stress, de psyche, ontregeling van onze biologische klok, gebruik van medicijnen: ze spelen allemaal mee. In ons boek staat ook dat het van nature erg verschilt hoeveel mensen bewegen. Je hebt mensen die veel kleine beweginkjes maken. Bijvoorbeeld wiebelen met hun been of pen. Als je dat bewust gaat doen, zul je er twee- tot driehonderd calorieën extra per dag mee verbranden. Dus eigenlijk is het een slecht advies om stil te zitten in de klas.’

3. Als je vaker zwicht voor dat patatje of roze koek, heb je niet genoeg wilskracht.

‘Weer fout. Veel mensen denken dat het heel bewust gaat. Dat je zelf de controle hebt over wat je eet. Interessant is dat de één van nature veel gevoeliger is voor het zien of ruiken van lekker eten dan de ander. Daarnaast is het zo dat als je iets lekkers ruikt, je er ook behoefte aan krijgt. Je lichaam maakt dan insuline aan, wat ervoor zorgt dat je bloedsuiker zakt en je zin krijgt in iets ongezonds. En dan wordt het wel heel moeilijk om te kiezen voor een appel, als op elke straathoek lekkere croissantjes of chocoladerepen zijn. Dus die omgeving, daar moet echt iets aan gedaan worden. Bijvoorbeeld in de schoolkantine, waar vaak de donuts nog vooraan liggen. En ook is er nog zoiets als het beloningssysteem in je hersenen, dat bij iedereen anders staat afgesteld. Het eten van een Mars geeft een lekker gevoel door het stofje dopamine. En hoeveel ‘beloning’ iemand voelt, hangt ook weer af van genen. Tot slot zit de één simpelweg sneller vol dan de ander. Een dieet is voor sommigen veel moeilijker vol te houden dan voor anderen. Conclusie: als een slank iemand zegt: je moet gewoon maat houden, dan is dat superoneerlijk.’

Anderen lazen ook: Tatjana Almuli: 'Dit ben ik en dat is prima'

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsApp, Snapchat, Facebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden