Eigen Vuur Karlijn Stoffels
Boek

Een vergeten stukje oorlog

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Eigen Vuur

3
Eigen Vuur Karlijn Stoffels
Auteur:
Karlijn Stoffels
Uitgeverij:
Leopold
Prijs:
€ 14,99
Pagina's:
144
Leeftijd:
15+

Ieder jaar voor 5 mei verschijnen nieuwe boeken waarin schrijvers vergeten stukjes oorlog aanboren. In Eigen vuur neemt Karlijn Stoffels je mee naar Zeeuws-Vlaanderen, waar de bommen van de bevrijders enorme schade aanrichten. Sooys vlucht met zijn broers en zusje naar het platteland, op zoek naar een veilig onderdak.

Oostburg 1944. Gillende sirenes, stofwolken en luchtalarm. Zeeuws-Vlaanderen wordt onder zwaar vuur genomen door de geallieerden, die de Duitsers willen dwarszitten. Sooys overleeft maar net een groot bombardement en ontvlucht met zijn broers en zusje het dorp, richting familie.

Wat volgt is een onzekere voetreis door een surrealistisch landschap van platgebrande dorpen en verlaten huizen. Op een boerderij staat hij plotseling oog in oog met een kaalgeschoren meisje met een geweer, Marrie. Ze blijven een paar dagen bij haar logeren om op krachten te komen en er ontwikkelt zich een bijzondere vriendschap.

Slordig volkje
Karlijn Stoffels is geen schrijfster van zwart-wit, maar van grijstinten. Haar Duitsers zijn geen slechteriken, maar gewone jongens, die terugverlangen naar huis. De Canadezen zijn bepaald geen helden. Sommigen zien eruit als halve Eskimo’s en er zitten misdadigers tussen, die vechten om van hun strafblad af te komen, weet Marrie.

En dan de Britten. Fijn dat ze komen bevrijden, maar ze bombarderen er maar wat op los. ‘Ja, ze morsen nogal eens, de tommy’s’, zegt Sooys. ‘Slordig volkje.’

Bietenkuil
Dat klinkt stoer, maar juist Sooys zorgzaamheid is ontroerend. Na een onverwachte schietpartij tussen Canadezen en Duitsers op de boerderij, ligt het erf bezaaid met lijken. Om de kleintjes te ontzien, slepen Sooys en Marrie de lichamen naar de bietenkuil. Een smerig klusje. ‘Lijken zijn giftig’ verzint Sooys, een smoes waarmee hij zijn broers en zusje op afstand wil houden.

Die passages, waarin de kinderen zich alleen moeten zien te redden, zonder volwassenen, maken de meeste indruk. Het is zij tegen de rest van de wereld, en onder die hoge druk worden ze versneld volwassen. Broer Nol blijkt plotseling over een pistool te beschikken, kleine Niesje verzint een gehaaide list om een bevriende soldaat te redden.

Kippenvel
Die sterke overlevingsdrang bezorgt kippenvel. Even kan het verhaal zich meten met De hondeneters van Marita de Sterck en Hoe ik nu leef van Meg Rosoff: indrukwekkende portretten van kinderen die er alleen voorstaan in oorlogstijd. Geschiedenis Die sfeer is voorbij zodra ze terugkeren in de bewoonde wereld. De betovering is verbroken en je herinnert je: oh ja, ik lees een informatief oorlogsverhaal. Er is nog een heleboel geschiedenis die verteld moet worden.

Jammer, want al die historische feiten en persoonlijke lotgevallen van dorpsgenoten en familieleden vertroebelen wat dit boek sterk maakt: de ervaring van totale chaos en ontreddering die oorlog teweeg brengt.

+ bij vlagen een indrukwekkend oorlogsverhaal
- te veel onderwerpen
 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren