boekrecensie van Kate Howard: Bloedlijn van Joyce Pool
Boek

Hongerige hofratten en een bloedmooi meisje

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Kate Howard: Bloedlijn

4
boekrecensie van Kate Howard: Bloedlijn van Joyce Pool
Schrijver
Joyce Pool
Uitgever
Lemniscaat
Prijs
€ 17,95
Pagina's
272
Leeftijd
16+

Het hofleven saai? Niet in de zestiende eeuw. In Kate Howard: Bloedlijn neemt Joyce Pool je mee naar het hof van koning Henry VIII. Een meedogenloos heerser die zes keer trouwde en twee van zijn echtgenotes liet onthoofden wegens overspel.

Joan is pas achttien als ze vlucht van haar huwelijk met de onbehouwen Bulmer. Haar vader regelt via omwegen een betrekking voor haar als gouvernante op Chesworth House. Op dit landgoed van een hertogin krijgt ze de leiding over zes adellijke meisjes. Joan vindt het er fijn, maar het werk is zwaar. Ze ontdekt dat de meisjes tegen haar samenspannen en dat er ’s nachts jongens in hun kamer komen. Totaal ongepast. Joan is bang dat als het uitkomt, zij zal worden teruggestuurd naar haar man. Als Joan de meisjes naar een koninklijk bal begeleidt, vreest ze dan ook het ergste. Zou Katherine Howard, de knapste en ondeugendste van hen, zich wel kunnen inhouden? Als ze zich aan het hof misdraagt, zijn de gevolgen ernstig.

Op het schavot
Wat volgt, is bekend uit de geschiedenisboeken: Kate wordt Henry’s vijfde vrouw en eindigt op haar negentiende op het schavot. Tijdens een bezoek aan The Tower in Londen raakte Joyce Pool in de ban van dit jonge meisje. Katherine Howard deed haar denken aan de puberachtige meisjes in haar eigen omgeving, ‘die springerig zijn en spontaan maar soms ook gesloten en drammerig’. Kate is in dit boek nogal grillig. Soms vrijpostig en geëmancipeerd voor haar tijd. Dan weer aanhankelijk, emotioneel en verliefd op iedereen die haar aandacht schenkt. Door de ogen van de bezorgde Joan zie je hoe ze haar onvermijdelijke ondergang tegemoetgaat.

Stevige neus
Joyce Pool vertelt haar verhaal met vaart. Haar taal is overdadig en bloemrijk. De mannen hebben fluwelen wambuizen, gespierde torso’s en ‘masculiene trekken met mooi gevormde wenkbrauwen en een stevige neus’. Kate zelf, als ze voor het eerst wordt voorgesteld aan de koning, ziet er schitterend en stralend uit: ‘De sieraden van de hertogin pronken om haar hals, het krullende rode haar stroomt als een waterval onder haar met parels bezette kapje uit.’ Het Engelse hof wordt beschreven als een broeinest van ‘hongerige hofratten’ en doortrapte edelen. Het leven is er een soap. Leugens, chantage en overspel zijn aan de orde van de dag. Pool laat zien hoe flinterdun de zestiende eeuwse hoofse moraal is en hoe alles in het werkt wordt gesteld om de machtige koning zijn zin te geven.

Huwelijksnacht
Dat gekonkel aan het hof wordt beschreven met smeuïge details. Hilarisch is de huwelijksnacht van de tonnetjeronde koning met zijn vierde vrouw. In de gordijnen rond het bed zijn kijkgaten aangebracht, zodat de hofhouding kan meekijken hoe het huwelijk ‘fysiek bezegeld’ wordt. Waarschijnlijk zijn het vooral dit soort pikante scènes, die ervoor hebben gezorgd dat Kate Howard: Bloedlijn voor volwassenen is verschenen en niet voor jongeren zoals Pools voorgaande boeken. Toch levert de schrijfster ook nu een lekker leesbaar verhaal af, waarin ze haar fantasie de op historische figuren en gebeurtenissen vrije loop heeft gelaten.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren