recensie van theatervoorstelling De Krijtkring door De Toneelmakerij van Liesbeth Coltof
Theater

Recensie: De Krijtkring van De Toneelmakerij

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Jacqueline
Ancona

De Krijtkring

4
recensie van theatervoorstelling De Krijtkring door De Toneelmakerij van Liesbeth Coltof
Te zien t/m
2 december 2018
Regie
Liesbeth Coltof
Met:
Rop Verheijen, Carmen van Mulier, Victor IJdens

Wat neem je mee als je maar tweeënhalve seconde hebt om je boeltje te pakken? Wat stop je in je tas als de bommen vallen en de machinegeweren ratelen? Je tandenborstel? Je spaargeld? En wat als je moet kiezen? Met die vraag start de theatervoorstelling De Krijtkring van De Toneelmakerij.

Als de revolutie uitbreekt, moet ook gouverneursvrouw Abasjwili vluchten én kiezen. Maar terwijl zij twijfelt tussen haar gele laarsjes, zilveren hangers en wijnrode jurk, vergeet ze Kashka, haar kind! Op een groot scherm achter het podium zie je haar. Bang en alleen. Zou jij voor deze baby durven zorgen als je haar vond? Een levensgevaarlijk kind nog wel, want een dochter van de verjaagde machthebber en dus iemand die de soldaten willen doden. Weer een keuze.

Van popsong tot rap

Het liefst wil keukenmeisje Groesje haar voorbij lopen, net als de andere paleisbewoners doen. Maar iets stopt haar. Zou ze ooit nog in staat zijn van iemand te houden als ze het kind niet helpt? Groesje kiest voor Kashka en sleept haar veilig door bloedige oorlogsjaren. Maar maakt dat haar de moeder van het meisje of blijft dat toch de vrouw die het achterliet? Die keuze is aan de rechter aan het eind van de voorstelling. Dat klinkt misschien loodzwaar, maar zo voelt dat tijdens de voorstelling nooit door de mooie muziek van Frédérique Spigt. Het verhaal wordt grotendeels verteld met liedjes die variëren van een zachte en gevoelige popsong tot een net zo snoeiharde als hilarische rap. De donkere stem van Spigt mixt daarbij prachtig met de heldere stemmen van Carmen van Mulier (Groesje) en Victor IJdens (Groesjes verloofde).

recensie van theatervoorstelling De Krijtkring door De Toneelmakerij van Liesbeth Coltof

Grote stellages

De negen spelers en musici spelen samen meer dan vijftig rollen met minieme verkleedpartijen. Carmen is de enige die alleen als Groesje is te zien. Dat levert heel wat lachbuien op én betekent dat je goed moet blijven opletten. Vooral Rop Verheijen (De Luizenmoeder en Wie is de Mol?) blijkt een meester in het vertolken van uiteenlopende rollen en leeft zich niet alleen uit als gouverneursvrouw, maar bijvoorbeeld ook als boerin, monnik, neef van de nieuwe machthebber en oud vrouwtje. Veel spullen op het podium heeft De Krijtkring niet nodig. Twee grote stellages verbeelden net zo makkelijk een beek tussen twee oevers als een rechtszaal en een sporttas stelt de baby voor. Dat is zo geloofwaardig dat je je helemaal kapot schrikt als het kind ineens écht opduikt.

‘Liefde is gunnen, liefde is geven’, zingt Spigt aan het eind van de voorstelling. Zo laat De Krijtkring niet alleen zien waar een goede daad toe kan leiden, maar roept tegelijkertijd ook op om zelf in actie te komen. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Vond je dit interessant? Lees dan ook eens deze recensies.

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsAppFacebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren