Huilen van verdriet, de lach of van een lading uien

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Lotte
Kok

Gevoelige pianomuziek, kaarslicht en een voice-over die langzaam en gewichtig zielige dingen opsomt. ‘Een eenhoorn waarvan de hoorn is afgebroken… Een gondel met een buitenboordmotor… Een foto van een zoenend stelletje, op een iPhone met gebarsten beeldscherm…’ Zó veel dramatiek, dat kan alleen bij een stuk dat De Meest Zwaarmoedige Voorstelling Ooit (waarbij het hele publiek moet huilen) heet. 

Vijf buitenbeentjes hebben gewerkt aan een stuk over verdriet. Het is abstract, theatraal en vooral inténs dramatisch. Denk: in zwarte kleden rondrennen, wapperen en krijsen als een vogel, op Justin Biebers Pray. Of: gevoelige gedichten over je kindertijd voordragen, met beelden van een onschuldig hertje in de sneeuw op de achtergrond dat neergeschoten wordt. En doodbloedt. Heel langzaam. Het is dat lastig om door te blijven spelen. De vrienden hebben het namelijk zelf ook héél erg moeilijk. Een jongen doet bijvoorbeeld nét vol overgave met een gewei van aluminiumfolie het dode hert na als de ander over hem heenstapt om het grote licht aan te doen, omdat hij even niet meer door kan.

De vrienden moeten ons namelijk wat vertellen. Ze hadden hier niet met z’n vijven horen te zijn, maar met z’n zessen. Hun vriendin Tracy is namelijk kort hiervoor overleden. En hóe. Het verhaal van haar lijdensweg duurt bijna een halfuur om te vertellen en is dramatischer dan alle afleveringen van GTST en Bonje bij de Buren bij elkaar. Hoe de vrienden elkaar aanvullen, door elkaar heen roepen en hun gezamenlijke herinnering maar blijven aandikken, is hilarisch. Het verhaal is triester dan triest maar het publiek zit te gieren van de lach.

Onverwacht
Als je gewend ben aan duffe Shakespeare-remakes en de zoveelste herkauwing van dezelfde musical, is dit een héél welkome afwisseling. Je weet bij deze voorstelling nooit wat je kunt verwachten. Dat maakt het superspannend. Elke keer als er iets nieuws gebeurt, zit je op het puntje van je stoel. Echt heel verdrietig wordt het nooit: grappiger des te meer. Het enige wat op de voorstelling is aan te merken is dat ze vrij plots is afgelopen. Ze zou zo nog een half uur door kunnen gaan en daarom heb je na afloop misschien een wat ontevreden gevoel. Maar als het enige minpunt is dat je meer wilt zien, is een voorstelling eigenlijk vooral geslaagd. En huilen zul je. Van verdriet, van de lach óf van ladingen gesneden uien die met ventilatoren in je gezicht geblazen worden: dat moet je zelf maar uitvinden.

Beoordeling: vier (van de vijf) sterren!

De Meest Zwaarmoedige Voorstelling Ooit van Theater Artemis en de Warme Winkel is nog tot eind april te zien. Bekijk de speellijst op www.artemis.nl

Altijd op de hoogte blijven van nieuws en tips waar je als jongere iets mee kunt? Meld je aan voor onze gratis WhatsApp-dienst, download onze gratis nieuwsapp of neem een proefabonnement op de papieren 7Days!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren